بریده‌هایی از کتاب از رژیم لاغری کاری ساخته نیست

با مطالعهٔ اشخاص لاغر متوجه شدم آن‌ها ۴ کار می‌کنند که چاق‌ها نمی‌کنند. ۱- تا زمانی که گرسنه نشده‌اند غذا نمی‌خورند. ۲- آنان دقیقاً آن‌چه را می‌خواهند می‌خورند. ۳- ناخودآگاه غذا نمی‌خورند. می‌دانند که چه می‌خورند و می‌دانند این غذا خوردن روی آن‌ها چه تأثیری دارد. ۴- وقتی سیر می‌شوند از خوردن غذا دست می‌کشند.

بعضی از ما از غذا برای ارضای انواع گرسنگی خود استفاده می‌کنیم: گرسنگی عاطفی، گرسنگی ذهنی، گرسنگی جنسی و... احساس می‌کنیم چیزی می‌خواهیم و آن هم چیزی بهتر از غذا نیست. مسئله این‌جاست که این گرسنگی‌ها هرگز با خوردن غذا برطرف نمی‌شوند

کسانی که در خوردن غذا افراط می‌کنند، برای آن‌ها غذا، غذا بودنش را از دست می‌دهد و آن فرد هرچه بخورد ارضا نمی‌شود

خوشبختی از درون انسان نشئت می‌گیرد. این ما هستیم که خوشبختی را به شرایط، روابط، هدف‌ها و زندگی‌مان راه می‌دهیم. اشیا، موفقیت‌ها و دیگران هرگز نمی‌توانند ما را خوشبخت کنند.

شما در زندگی خود فقط باید یک نفر را راضی کنید و او هم کسی نیست جز خودتان. اگر خود شما راضی نباشید، آن‌چه نصیب‌تان می‌شود ارزشی ندارد.

برای دیگران به‌راحتی هدیه می‌خرید و لحظه‌ای هم درنگ نمی‌کنید، اما آخرین باری که به خودتان به خاطر آن‌چه هستید هدیه دادید کی بود؟ نیازی نیست که حتماً دلیلی داشته باشید. لازم هم نیست هدیه گران باشد. این هدیه می‌تواند قدم زدن در یک بعدازظهر باشد. یک وان آب گرم باشد. یک اسکناس باشد، یا یک شاخه گل. مهم نیست هدیه چیست. مهم فکری است که در پس آن خوابیده است: این‌که به خودتان این‌قدر بها داده‌اید تا کار خوبی برای خودتان بکنید.

اگر سطح گرسنگی شما زیر ۵ باشد، به بدن‌تان غذا می‌رسانید و اگر بیش از ۵ باشد به سرتان غذا می‌دهید. در این شرایط به جای سرتان این بدن شماست که چاق می‌شود