کتاب از رژیم لاغری کاری ساخته نیست

با مطالعهٔ اشخاص لاغر متوجه شدم آن‌ها ۴ کار می‌کنند که چاق‌ها نمی‌کنند. ۱- تا زمانی که گرسنه نشده‌اند غذا نمی‌خورند. ۲- آنان دقیقاً آن‌چه را می‌خواهند می‌خورند. ۳- ناخودآگاه غذا نمی‌خورند. می‌دانند که چه می‌خورند و می‌دانند این غذا خوردن روی آن‌ها چه تأثیری دارد. ۴- وقتی سیر می‌شوند از خوردن غذا دست می‌کشند.

شما در زندگی خود فقط باید یک نفر را راضی کنید و او هم کسی نیست جز خودتان. اگر خود شما راضی نباشید، آن‌چه نصیب‌تان می‌شود ارزشی ندارد.

لاغرها علم و اطلاعی دربارهٔ غذا ندارند. آن‌ها دربارهٔ رژیم غذایی اطلاعی ندارند. آن‌ها کالری‌های غذا را شمارش نمی‌کنند. آن‌ها درنهایت ۴ نکته را می‌دانند: کی گرسنه هستند، چه می‌خواهند بخورند، هر لقمه غذایی را که در دهان‌شان می‌گذارند با آن‌ها چه می‌کند و چه زمانی به اندازهٔ کافی خورده‌اند.

بهانهٔ بیش‌تری باقی نخواهد ماند. اگر وزن بدن‌تان را کم کنید، دیگر بهانه‌ای برای موفق نشدن، نداشتن روابط خوب و خیلی از چیزهای دیگر نخواهید داشت. حالا چاق بودن را دلیل موفق نشدن خود معرفی می‌کنید. اما اگر لاغر باشید چه دلیلی دارید؟

اگر می‌خواهید رفتارتان را منطقی بدانند، ۴ اقدام باید صورت دهید: ۱ ـ زمانی غذا بخورید که بدن‌تان گرسنه باشد. ۲ ـ دقیقاً آن‌چه را می‌خواهید، بخورید. ۳- از هر لقمه‌ای که در دهان می‌گذارید آگاهانه لذت ببرید. ۴- وقتی احساس گرسنگی نداشتید، دیگر چیزی نخورید.

لاغرها علم و اطلاعی دربارهٔ غذا ندارند. آن‌ها دربارهٔ رژیم غذایی اطلاعی ندارند. آن‌ها کالری‌های غذا را شمارش نمی‌کنند. آن‌ها درنهایت ۴ نکته را می‌دانند: کی گرسنه هستند، چه می‌خواهند بخورند، هر لقمه غذایی را که در دهان‌شان می‌گذارند با آن‌ها چه می‌کند و چه زمانی به اندازهٔ کافی خورده‌اند.

کسانی‌که هرگز به وزن‌شان فکر نمی‌کردند، می‌توانستند هرچه را می‌خواهند، بخورند ولی باز هم لاغر باقی بمانند. آن‌ها چه می‌کردند که ما نمی‌کردیم؟ آن‌ها چه می‌دانستند که ما نمی‌دانستیم؟

بعضی از ما از غذا برای ارضای انواع گرسنگی خود استفاده می‌کنیم: گرسنگی عاطفی، گرسنگی ذهنی، گرسنگی جنسی و... احساس می‌کنیم چیزی می‌خواهیم و آن هم چیزی بهتر از غذا نیست. مسئله این‌جاست که این گرسنگی‌ها هرگز با خوردن غذا برطرف نمی‌شوند

کسانی که در خوردن غذا افراط می‌کنند، برای آن‌ها غذا، غذا بودنش را از دست می‌دهد و آن فرد هرچه بخورد ارضا نمی‌شود

خوشبختی از درون انسان نشئت می‌گیرد. این ما هستیم که خوشبختی را به شرایط، روابط، هدف‌ها و زندگی‌مان راه می‌دهیم. اشیا، موفقیت‌ها و دیگران هرگز نمی‌توانند ما را خوشبخت کنند.

من با مطالعهٔ اشخاص لاغر متوجه شدم آن‌ها ۴ کار می‌کنند که چاق‌ها نمی‌کنند. ۱- تا زمانی که گرسنه نشده‌اند غذا نمی‌خورند. ۲- آنان دقیقاً آن‌چه را می‌خواهند می‌خورند. ۳- ناخودآگاه غذا نمی‌خورند. می‌دانند که چه می‌خورند و می‌دانند این غذا خوردن روی آن‌ها چه تأثیری دارد. ۴- وقتی سیر می‌شوند از خوردن غذا دست می‌کشند.

چه عاملی اشخاص را به پرخوری وادار می‌کند؟ من در سمینارها متوجه شدم که این عامل برای هر شخصی متفاوت است. تا زمانی که دلیل آن مشخص نشود و برای برخورد با آن کاری صورت نگیرد، هر برنامه‌ای که بریزید، باز وزن شما به روز اول برمی‌گردد.

شما در زندگی خود فقط باید یک نفر را راضی کنید و او هم کسی نیست جز خودتان. اگر خود شما راضی نباشید، آن‌چه نصیب‌تان می‌شود ارزشی ندارد.

برای دیگران به‌راحتی هدیه می‌خرید و لحظه‌ای هم درنگ نمی‌کنید، اما آخرین باری که به خودتان به خاطر آن‌چه هستید هدیه دادید کی بود؟ نیازی نیست که حتماً دلیلی داشته باشید. لازم هم نیست هدیه گران باشد. این هدیه می‌تواند قدم زدن در یک بعدازظهر باشد. یک وان آب گرم باشد. یک اسکناس باشد، یا یک شاخه گل. مهم نیست هدیه چیست. مهم فکری است که در پس آن خوابیده است: این‌که به خودتان این‌قدر بها داده‌اید تا کار خوبی برای خودتان بکنید.

اگر سطح گرسنگی شما زیر ۵ باشد، به بدن‌تان غذا می‌رسانید و اگر بیش از ۵ باشد به سرتان غذا می‌دهید. در این شرایط به جای سرتان این بدن شماست که چاق می‌شود

به فکرم رسید که دو مشکل دارم: یکی این‌که چاق هستم و دیگر آن‌که همیشه نگران چاقی هستم. فکر کردم اگر دیگر نگران چاقی نباشم ۵۰ درصد مشکل من حل می‌شود.

خودتان را دوست داشته باشید. همهٔ ما فکر می‌کنیم که برای موفقیت باید سختی‌های زیادی را تحمل کرد، اما در واقع عکس این مطلب درست است. اکنون زمان آن رسیده است که با خود به نحوی عالی و مهربان رفتار کنید. خودتان را موجود گرانبهایی بدانید. احتمالاً پیش از این بارها و بارها خودتان را شخص درجه دوم می‌دانستید.

میل به غذا چیزی است که شما از آن آگاه هستید. کاری که باید بکنید این است که بفهمید میل به غذا از بدن شما نشئت می‌گیرد یا از سر و فکرتان

هدف من از این‌که از شما می‌خواهم به دلایل خوردن توجه کنید، توجه به ۳ جنبه است. اول، وقتی به دلایل ذهنی ـ نه به دلایل جسمانی ـ غذا می‌خورید، متوجه می‌شوید که رژیم غذایی لاغری هرگز مؤثر واقع نمی‌شود زیرا به دلایل ذهنی بهای لازم داده نمی‌شود

وقتی آدم‌های طبیعتاً لاغر گرسنه می‌شوند، غذا می‌خورند. آن‌ها دقیقاً آن‌چه را می‌خواهند می‌خورند. اما وقتی به اندازهٔ کافی غذا به بدن‌شان رساندند دست از خوردن می‌کشند. وقتی گرسنه نیستند نمی‌توانید آن‌ها را مجبور کنید که چیزی بخورند. بسیاری از ما گاهی چنان درگیر خوردن هستیم که به‌ندرت به نقطهٔ گرسنگی می‌رسیم.

بعضی از ما از غذا برای ارضای انواع گرسنگی خود استفاده می‌کنیم: گرسنگی عاطفی، گرسنگی ذهنی، گرسنگی جنسی و...

هنگام توضیح ناخودآگاه به این نتیجه رسیدم کسانی که در خوردن غذا افراط می‌کنند، برای آن‌ها غذا، غذا بودنش را از دست می‌دهد و آن فرد هرچه بخورد ارضا نمی‌شود.