کتاب شناخت دیگری

هیچ‌کس نمی‌تواند به‌طور کامل قدردان زیبایی و نقاط قوت خود باشد مگر اینکه آن چیزها از ذهن دیگران به او منعکس شود. نکته‌ای در دیده شدن وجود دارد که باعث رشد می‌شود؛ اگر نور توجهت را بر من بتابانی، من شکوفا خواهم شد. اگر پتانسیل بزرگی در من می‌بینید، احتمالاً پتانسیل بزرگی را در خودم خواهم دید. اگر بتوانید ضعف‌های من را درک کنید و وقتی زندگی با من سخت‌گیرانه رفتار می‌کند با من همدردی کنید، احتمالاً قدرت تحمل طوفان‌های زندگی را خواهم داشت

در سال ۲۰۱۴ در مجلهٔ اسکوایر، تام جونود نویسندهٔ آمریکایی با مرد جوانی مصاحبه کرد که لقب ترانک را دریافت کرده بود، زیرا شایعه شده بود زمانی که او را دستگیر کردند، پلیس متوجه شده است که صندوق عقب ماشینش پر از اسلحه است. او قصد داشت نوعی تیراندازی جمعی انجام دهد اما درست زمانی که می‌خواست شروع کند دستگیر شده بود. بعداً وقتی جونود از او دربارهٔ انگیزه‌اش پرسید، پاسخ داد: «من توجه می‌خواستم. اگر کسی پیش من می‌آمد و می‌گفت: تو مجبور نیستی این کار را بکنی، مجبور نیستی این قدرت عجیب را داشته باشی، ما تو را می‌پذیریم، من از پا درمی‌آمدم و تسلیم می‌شدم». ذات شر، تمایل به محو انسانیت افراد دیگر دارد.

نادیده گرفتن فردی که درست در کنار شماست به طرز آزاردهنده‌ای آسان است.

آن نگاه یعنی نگاه اول، نشان‌دهندهٔ نگرش افراد نسبت به جهان است. کسی که به دنبال زیبایی است به احتمال زیاد شگفتی‌ها را می‌یابد، درحالیکه فردی که به دنبال تهدید است خطر را پیدا می‌کند. کسی که گرما و نور می‌پراکند، ابعاد درخشان افرادی را که ملاقات می‌کند به نمایش می‌گذارد، در حالی‌که فردی که بیان رسمی دارد می‌تواند با همان افراد ملاقات کند و آن‌ها را سرسخت و کناره‌گیر ببیند

او می‌نویسد: «عشق شناخت فرد است. این بدان معنا نیست که شما باید عاشقانه برای هر کسی که ملاقات می‌کنید از هوش بروید بلکه به این معناست که انسان خوب سعی می‌کند همه را با دیدی صبورانه و نگاهی باشکوه ببیند، سعی می‌کند در برابر خودمحوری مقاومت کند و بر تعصب خود غلبه کند تا دیگری را عمیق‌تر و با بصیرت بیشتر ببیند. انسان خوب سعی می‌کند توجه فداکارانه‌ای به خود معطوف کند و ببیند طرف مقابل چه می‌بیند. این نوع توجه باعث عظمت کارهای کوچک می‌شود: خوشامدگویی به یک تازه‌وارد در محل کارش، تشخیص اضطراب در صدای کسی و پرسیدن اینکه مشکل چیست، دانستن اینکه چگونه یک مهمانی را میزبانی کنید تا همه احساس کنند بخشی از مهمانی بوده‌اند