بریده‌هایی از کتاب از زندگی چه می خواهی؟

اگر شما ارزش‌هایتان را طوری تفسیر کنید که دوام‌پذیر نباشند یا مناسب شخصیت شما نباشند یا با تعهدات دیگر شما سازگار نباشند، ممکن است احساس ازپادرآمدگی کنید، حتی اگر دچار بیماری جسمی نشوید.

تجربهٔ ذهنی بهتری برای هدایت‌کردن ما به‌سوی ارزش‌هایمان شاید فکرکردن به این باشد که اگر مجبور باشیم از خانهٔ خودمان نقل‌مکان کنیم و این‌قدر سرمایه داشته باشیم که بتوانیم هر جایی دلمان خواست برویم، چه چیزی را در اولویت قرار می‌دهیم. اگر مجبور باشید خانهٔ فعلی‌تان را ترک کنید و جای دیگری زندگی کنید، به چه چیزهایی فکر می‌کنید؟

ما می‌توانیم انواع اصلی کشمکش‌های جدی را که باعث دردسر ما می‌شوند در سه دسته قرار دهیم: کشمکش درون هدف، کشمکش بین هدف‌ها و کشمکش با محیط اطرافمان. کشمکش درون هدف موقعی صورت می‌گیرد که نگرش‌های متفاوت ما در مسیر هدف همسو نیستند؛ وقتی احساسات، خواسته‌ها و باورهای ما برای هر چیزی که هست به جهات مختلفی کشیده می‌شود. مثلاً بعضی وقت‌ها دوست داریم کاری انجام دهیم که طبق قضاوتمان برای ما بد است. شخصی که در جامعهٔ سخت‌گیر کلیسای پنطیکاستی بزرگ شده باشد شاید دلش بخواهد برقصد، ولی فکر می‌کند رقصیدن برای او بد است.

چیزی که همیشه درمورد فلسفه دوست داشتم تمرکز آن روی پرسش‌های بزرگ و تلاش بی‌وقفه برای ترکیب‌کردن آن چیزی است که ما دربارهٔ خودمان و جهان می‌دانیم. در بهترین حالت، فلسفه می‌تواند راهی منسجم برای دیدن چیزها فراهم کند که بنا بر آن می‌توانیم منطقی‌تر از روش‌های ممکن دیگر در پیچ‌وخم زندگی جلو برویم.

در خلاصه‌ترین کلمه‌های ممکن، این کتاب درمورد تحقق ارزش و راهبردهایی برای رسیدن به آن هنگام مواجهه با کشمکش‌هاست. نقطهٔ آغاز من این است که ما، نوع بشر، موجوداتی ارزش‌گذار هستیم و وقتی خوب زندگی می‌کنیم که به چیزهایی برسیم که در زندگی به آن‌ها اهمیت می‌دهیم. کشمکش میان ارزش‌ها و اهدافمان ما را به مسیرهایی ناهمسو می‌کشد و ما را از احساس تحقق دور می‌کند. کشمکش میان اهدافمان و جهانْ پیگیری‌های ما را ناکام می‌گذارد و ما را (دوباره) از تحقق دور می‌کند. زندگی ما وقتی برای ما بهتر می‌شود که بتوانیم این کشمکش‌ها را بفهمیم و مدیریت کنیم و مدیریت خوب نیازمند این است که در قدم اول بدانیم چه چیزی برای ما اهمیت دارد.

ما به هر دو هدف نیاز داریم: سوق‌دهنده‌ای به‌سوی جهان و عقب‌کشنده‌ای به‌سوی خانه.

دانستن اینکه چه چیزی مهم است به ما کمک می‌کند برای چیزهای کوچک رنج نکشیم.

این کتاب با دو سؤال اصلی شکل گرفته است: 1. چگونه ارزش‌ها و اهدافمان را تعریف و کشمکش میان آن‌ها را درک کنیم؟ 2. چگونه ارزش‌ها و اهداف ما می‌توانند بهبود یابند و بر این اساس می‌توانیم کشمکش‌ها را مدیریت کنیم و تحقق بهتری را رقم بزنیم؟

بی‌اطمینانی از اینکه چه چیزی برایت مهم است رو به جلو رفتن را سخت می‌کند. اگر واقعاً ندانی چه چیزی می‌خواهی، سخت است که بدانی چطور به آن برسی!

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که مردها بیشتر از زن‌ها حرف می‌زنند، گرچه تصور می‌شود زن‌ها بیشتر حرف می‌زنند

وقتی این کلمات را می‌نویسم، کاملاً آگاهم که مانع اصلی در برابر زندگی خوب بیشترِ مردمان جهان از منابع بیرونی ایجاد می‌شود، نه کشمکش‌های درونی. بی‌عدالتی، فقر، ظلم، مراقبت‌های بهداشتی ناکافی، شیوه‌های کار غیرعادلانه و چیزهایی ازاین‌دست موانع بزرگی سر راه خوب‌زیستن هستند. این‌ها پرسش‌های سیاسی و اقتصادی پیچیده‌ای را برمی‌آورد که در تخصص من نیست. من تصور می‌کنم آن دسته از ما که به اندازهٔ کافی خوش‌شانس هستیم که این موانع بیرونی وحشت‌انگیز دست‌وپاگیرمان نباشد باید درمورد نقش خودمان دربارهٔ حل مشکلات این‌چنینی فکر کنیم. گرچه این کتاب نمی‌تواند جهان را نجات دهد، اما ابزارهایی را پیشنهاد می‌کند تا انسان‌های اندیشمند اولویت‌هایشان را بفهمند.

مغز ما چنان پیچیده است که بیشترِ آنچه آن‌جا روی می‌دهد بدون توجه آگاهانهٔ ماست. این یعنی اضافه بر هدف‌هایی که از آن‌ها آگاهی داریم هدف‌هایی پنهان داریم ـ هدف‌هایی که آگاهانه به آن‌ها توجه نداریم ـ که ما را به انجام‌دادن کارهایی وادار و انواع احساسات از ناکامی گرفته تا قناعت را ایجاد می‌کنند. خواست من برای جلب‌رضایت اغلب هدفی پنهان بوده است. این هدف، حتی وقتی کاملاً از آن غافل بوده‌ام، هرچه کرده‌ام و هر احساسی را که در تعامل با دیگران داشته‌ام تحت‌تأثیر قرار داده است. احتمالاً آدم‌هایی که انگیزهٔ قوی برای جلب‌رضایت دیگران دارند اهدافی پنهانی و همسو با فرهنگشان در انتخاب دوست، شغل و سبک زندگی دارند.

وقتی می‌کوشیم که چیزهای مهم در زندگی را برای خودمان روشن کنیم و با کشمکش‌های مسئله‌ساز روبرو شویم، بایستی تصمیم‌هایی بگیریم که اهداف و ارزش‌هایمان را چگونه بشناسیم و اولویت‌بندی کنیم.

پس ارزش‌ها اهدافی نسبتاً پایدار، مهم، و نهایی هستند که خواسته‌ها، احساسات و اندیشه‌های ما را در بر می‌گیرند.

برای این سؤال که چرا خیلی از کارهایی که انجام می‌دهیم کار خوبی هستند، «لذت می‌برم» پاسخی کافی است.

اگر فعالیت‌های مشخصی معمولاً تجربهٔ غرقگی، شادی و آسودگی خاطر به شما می‌دهند، می‌فهمید که این فعالیت‌ها گزینه‌های مناسبی برای بهترین ارزش‌ها هستند.

ما نیاز داریم از دیگران یاد بگیریم تا ارزش‌هایی را که برای ما بهترین هستند پیدا کنیم.

اما این در سنت معمول نیست که کسی درمورد جزئیات زندگی شخصی خودش حرف بزند. گمان نمی‌کنم مثال‌هایی با توضیحات اندک از آدم‌های فرضی برای این موضوع به اندازهٔ کافی خوب باشد. نوع فرایندی که برای فهمیدن اهداف و ارزش‌های ما در جریان است عمیقاً به جزئیات زندگی شخصی وابسته است. بنابراین، برای نشان‌دادن فرایند در این کتاب باید درمورد تجربیاتی حرف بزنم که به‌خوبی آن‌ها را می‌شناسم و با آن جزئیات سازگارند.

فکر می‌کنم بعضی تجربیات عمده و مشترک بین افرادی وجود دارد که با دنیایی کنار آمده‌اند که در آن امکان انجام‌دادن کاری که دوست داشتند برایشان فراهم نبوده.

در خلاصه‌ترین کلمه‌های ممکن، این کتاب درمورد تحقق ارزش و راهبردهایی برای رسیدن به آن هنگام مواجهه با کشمکش‌هاست.

توجه آگاهانه را مثل چراغ‌قوه‌ای که محیط محدودی را روشن می‌کند در نظر بگیریم: بعضی از اهدافِ ما را روشن و به خودآگاهمان منتقل می‌کند، اما بسیاری از اهداف‌مان در تاریکی می‌مانند تا زمانی‌که تمرکزمان را تغییر دهیم.

زندگی ما وقتی خوب پیش می‌رود که می‌توانیم به اهدافمان دست یابیم یا کارهایی را که برایمان اهمیت دارد انجام دهیم.

کشمکش باعث ناکام ماندن همان اهدافی می‌شود که به آن دامن زده‌اند.

وقتی کشمکش سبب برآمدن احساسات بدی مثل اضطراب و پریشانی شود، که اغلب هم این‌گونه است، رسیدن به هدف‌هایی را ناکام می‌گذارد که در بیشترمان مشترک است: سلامتی و شادی.

آدم‌های پریشان، بینوا و جریحه‌دار از کشمکش‌های درونی معمولاً همسران، والدین و دوستان حمایتگری نیستند.

ما زمانی بهتر زندگی می‌کنیم که مهم‌ترین اهداف نهایی خود را به رسمیت بشناسیم و راه‌های پیگیری همه‌شان را طوری پیدا کنیم که بهتر باهم در تناسب باشند.

هدف‌ها نوعی بازنمایی هستند از وضعیتی بهتر از چیزی که در آن هستیم، وضعیتی که بر وضعیت موجود ترجیح داده می‌شود.

ارزش‌ها مهم‌ترین هدف‌های ما هستند و در کشمکش هدف‌ها به ما کمک می‌کنند، زیرا به ما می‌گویند چه چیز را باید اولویت‌بندی کنیم و در سبک‌سنگین‌کردن‌هایمان کفهٔ ترازو را به کدام سو کج کنیم.

اگر همهٔ وقتمان را صرف فکرکردن کنیم، ورودی درستی برای تعریف ارزش‌هایمان نخواهیم داشت.

تجربهٔ ذهنی بهتری برای هدایت‌کردن ما به‌سوی ارزش‌هایمان شاید فکرکردن به این باشد که اگر مجبور باشیم از خانهٔ خودمان نقل‌مکان کنیم و این‌قدر سرمایه داشته باشیم که بتوانیم هر جایی دلمان خواست برویم، چه چیزی را در اولویت قرار می‌دهیم.