بریده‌هایی از کتاب خانواده کاموگاوا؛ کارآگاهان غذا

فکر می‌کنم ما همیشه آدم‌هایی رو ملاقات می‌کنیم که باید ملاقات کنیم.

«وای، سچوبای. شکوفه‌های آلو در برف.»

من فقط... ترسیده بودم. فکر خوشبختی وقتی یکدفعه این شکلی تو زندگیم ظاهر شد، من رو وحشت‌زده کرد.

چیز چندان گرون‌قیمتی نیست. تقریباً هم قیمت اون لپ تاپیه که برات خریدم.

«مواد اولیه این غذا باید خیلی سخت باشه. و ببخشید، اما تو رستورانی مثل اینجا، برای کی این غذا رو درست کردید؟» ناگاره پاسخ داد: «راستش برای همسرم. شنیده بودم که دوای هر دردیه. در نهایت کار خاصی نکرد، اما همسرم مدام می‌گفت که چقدر این غذا خوشمزه‌ست. بنابراین صرف نظر از اثربخشی پزشکی، می‌تونم بگم ارزش زحمتش رو داشت.»

اگه چیزی برای گفتن داری، باید آروم باشی و درست انجامش بدی.

«کویشی، افراد متأهل موجودات پیچیده‌ای هستن. بعضی اوقات جدایی فقط به این معنیه که هر کسی می‌تونه مسیر دلخواهش رو ادامه بده. بعضی از زوج‌ها دقیقاً به دلیل اهمیت زیادی که به همدیگه میدن، طلاق می‌گیرن.»

تنها عکس گرفتن از چند شکوفهٔ گیلاس چه فایده‌ای دارد؟

هیساهیکو نیشخندی زد و گفت: «اوه، من فقط یه شهروند توکیویی ناآگاهم. به هر حال من در مناطق روستانشین هیروشیما به دنیا اومدم و ذاتاً یه آدم ساده‌لوح روستایی‌ام!» تائه در حالی که پشتش را به او می‌کرد گفت: «در واقع توکیو همونجاییه که آدم‌های ساده‌لوح و روستایی واقعی زندگی می‌کنن. این چیزی نیست که یه پسر جوون درکش کنه.»

هیساشی کاشیوای در سال ۱۹۵۲ به دنیا آمد و در شهر کیوتو بزرگ شد. او از دانشگاه دندانپزشکی اوساکا فارغ‌التحصیل شد. پس از اتمام دوران تحصیل، به کیوتو بازگشت تا کلینیک دندانپزشکی‌اش را افتتاح کند. او مطالب زیادی درخصوص زادگاهش نوشته و با مجلات و برنامه‌های تلویزیونی متعددی همکاری داشته است.

«تا اون زمان احتمالاً همیشه هر چیزی که بقیه داشتن رو به تو می‌دادن. اما این سفر آغاز زندگی فردی تو بوده و اون بشقاب اسپاگتی هم شاهد و گواهشه. غذای خودت، همه‌ش برای خودت. قطعاً از خوشحالی بال درآوردی.»