بریده‌هایی از کتاب واژگان لکان

این آرزومندی ماست که به‌طور نامحدود و تناقض‌آمیزی زندگی ما را بر محک این یقین می‌سنجند که موجوداتی فانی هستیم.

«آن‌چه به‌معنای اخص کلمه ضمیر ناآگاه را در رابطه با فاعل نفسانی تشکل می‌بخشد فقدان معنی آن است».

«رموز و اشارات چندان حیات آدمی را دربرمی‌گیرند و تحت حیطه خود درمی‌آورند که حتی قبل از تولد طفل عناصری را که با «استخوان و گوشت» او ساخته می‌شوند تحت تأثیر خود قرار می‌دهند. بدین‌گونه است که سرنوشت کودک را با افلاک و پریان پیوند می‌دهند و او را از همان آغاز زندگی فردی مؤمن یا ملحد می‌سازند و قوانین حاکم بر اعمال او را از مهد تا گور چندان تعین می‌بخشند که نهایت حیات او را تا روز قیامت، یعنی تا هنگامی‌که کلام الهی او را محکوم کند یا آمرزش بخشد، دنبال می‌کنند. مرگ‌آگاهی تنها راه گریز از چنین سرنوشتی خواهد بود».