کتاب سونات آخرین شب زمستان

سختی همیشه هست، هیچ‌وقت قرار نیست آسون بشه. فقط بعضی وقتا یه اتفاقایی شبیه نور کل زندگی آدم رو روشن می‌کنه، اون‌قدر درخشانه که انرژی آدم رو دوباره پر می‌کنه و برای ادامهٔ مسیر آماده می‌شه.

ـ تو برای من نور امیدی

. تو وطن منی.

صبحا به عشق دیدن تو از خواب بیدار می‌شم. شبا به عشق بیدارشدن و دیدن تو می‌خوابم.

تو شبیه هیچ‌کس نیستی. نمی‌تونم بهت بگم مثل نسیم اول صبحی، نمی‌تونم بهت بگم شبیه نوری، تو خود زندگی هستی

توی دنیا میلیاردها آدم هست، ولی چه‌جوریه که فقط لبخند یکی‌شون این‌جوری دل من رو زیر و رو می‌کنه؟

می‌گن قلب آدما اندازهٔ مشت‌شونه. یه مشت برای جادادن عشق تو خیلی حقیره.

هیچ‌چیز ابدی نیست به جز عشق من به تو. جلوی هرچیزی رو می‌تونم بگیرم، الا دوست داشتن تو رو...