مراقبهٔ فلسفی معجزه نمیکند و همهٔ مشکلات را یکباره حل نمیکند؛ اما میتواند کمک بزرگی باشد در خلق موقعیتهایی برای شناختن افکارمان و نظم بخشیدن به آنها. به کمک آن، ترسها، ناراحتیها و آرزوهایمان راحتتر و درستتر شناسایی میشوند و درنتیجه، محتوای ذهنمان کمتر باعث ترسمان میشود؛ آرامتر میشویم و ناخشنودیمان کاهش مییابد و دید روشنتری از مسیرمان در زندگی خواهیم داشت. در نهایت در مسیر رسیدن به شناختی اندکی بهتر از خودمان قدم میگذاریم.