کتاب فرسودگی

می‌توانید حدس بزنید دشمن این کتاب کیست؟ نظام مردسالار

قدرت معنا یعنی همین. شما می‌توانید هر رنجی را تحمل کنید، البته اگر دلیلش را بدانید. و همین‌که نمی‌دانید چرا، خودش یک شکل عمیق از رنج‌کشیدن است.

این ارجاعی به کتاب بازی‌های گرسنگی است که در آن کَتنیس اِوردینِ جوان مجبور می‌شود به «بازی»ای وارد شود که مسئولش یک دولتِ علمی ـ تخیلی ویران‌شهری است. در این بازی، او باید کودکان دیگر را بکشد. معلمش به او می‌گوید: «یادت نرود که دشمن واقعی تو کیست.» دشمن او مردمی نیستند که دولت از او خواسته آن‌ها را بکشد؛ مردمی که سعی دارند او را بکشند هم دشمن او نیستند. دشمن واقعی دولتی است که کل این چرخه را ابتدا به ساکن راه انداخته است. می‌توانید حدس بزنید دشمن این کتاب کیست؟ نظام مردسالار. بیشتر کتاب‌های خودیاری برای زنان این بخش را کنار می‌گذارند و عوضش سر چیزهایی بحث می‌کنند که زن می‌تواند کنترل کند. به این می‌ماند که به یک نفر بهترین راهکار برای پیروزی را یاد بدهی، آن هم بدون این‌که اشاره کنی خود بازی از اساس خراب است. ولی خوشبختانه ما متوجه می‌شویم بازی مشکل دارد و می‌توانیم با قواعد خودمان پیش برویم.

در کتاب دختر پایین: منطقِ زن‌ستیزی، کیتمانِ فیلسوف نظام اجتماعی‌ای را توصیف می‌کند که در آن از یک طبقه از آدم‌ها، یعنی «انسان‌های دهنده»، انتظار می‌رود زمان، توجه، مهربانی و تن خود را با اراده و آرامش به طبقهٔ دیگر، یعنی «انسان‌های موجود»، بدهند.

معنا معمولاً به‌اشتباه آن چیزی در نظر گرفته می‌شود که «شما در انتهای تونل پیدایش می‌کنید». ولی این‌طور نیست. چرایی ورود ما به تونل است، آن هم سوای چیزی که در سوی دیگر پیدا می‌کنیم

فرسودگی بسیار شایع است. بین ۲۰ تا ۳۰ درصد معلمان در آمریکا سطح زیاد تا خیلی زیاد از فرسودگی را تجربه می‌کنند. عین همین آمار را می‌توان بین پروفسورهای دانشگاه و کارمندان کمک‌های انسان‌دوستانهٔ بین‌المللی یافت. در میان کسانی که شاغل رشتهٔ پزشکی هستند، فرسودگی تا ۵۲ درصد گزارش شده است.

ولی آن غریزهٔ صیانت از خودتان درحال جنگیدن با سندرمی است که تأکید دارد صیانت از خودتان کاری خودخواهانه است. بنابراین، تلاش شما برای مراقبت از خودتان عملاً اوضاع را بدتر می‌کند و باعث می‌شود مجازات بیشتر جهان یا خودتان فعال شود، چراکه می‌پرسد چطور جرئت کردی در مقابل چیزی بایستی؟

علم معمولاً گران است و کسی که پولش را می‌دهد می‌تواند در نتیجه‌اش اثر بگذارد و بگوید نتیجه منتشر شود یا نه. ما همان‌قدر که مشتاق دانستن کارهای مستند و بااستدلال هستیم، این هم مهم است که بدانیم این اسناد از کجا می‌آیند و چرا باید سند مخالفشان را هم در نظر بگیریم.

هدف شما باثبات‌سازی خودتان است تا در نتیجهٔ آن بتوانید حسی از سودمندی را تجربه کنید، بتوانید کارهای مهمی که خانواده و اجتماعتان نیاز دارند انجام دهید. به قول معروف، «هیچ‌کس نمی‌تواند همه‌کار را انجام دهد، ولی همه می‌توانند یک کاری بکنند.»

چه می‌شود اگر شکلی که در آن بزرگ می‌شویم به‌عنوان شکل طبیعی تنمان پذیرفته شده باشد، چیزی باشد که درست عین روزی که به دنیا آمدیم مورد مهر واقع شود؟ چه می‌شود اگر تنی که در آن سن ما بالا می‌رود ـ آن‌هایی که آن‌قدر بختشان بلند است که پیر شوند ـ همان اندازه که در چشم خود ما موقع تماشایش در آینه زیباست و ارزش مهر و محافظت دارد، ارزشش به‌اندازهٔ تَنی باشد که روز اولِ زندگی داشتیم؟ چه می‌شود اگر شکل تَن‌های ما فرعِ رابطه‌مان با تنمان باشد و بتوانیم توجه دل‌سوزانه‌ای به نیازهای بدنمان داشته باشیم، آن هم بدون در نظر گرفتن این‌که آیا «لایق» عشق و غذاست یا نه؟

ارتباط با دیگران یک نیاز پایه‌ای زیست‌شناختی است؛ تنهایی شکلی از گرسنگی‌کشیدن است.

در قلب تپندهٔ هر آدم بزرگی یک نوزاد خانه دارد که عملاً اگر با دیگران ارتباط نگیرد می‌میرد.

اصالت یعنی «تماماً خودت بودن» و به اشتراک گذاشتن نزدیک‌ترین بخش‌های خودت که شامل بخش‌هایی می‌شود که شاید آدم‌ها قضاوتش کنند. اصیل‌بودن نیازمند اعتماد است، نیازمند این‌که بدانیم فردی که شما با او این افکار و احساسات بالقوهٔ نفی‌پذیر را مشترک می‌شوید به شما خیانت نمی‌کند.

«و نمی‌توانی از شر این چیزهای استرس‌زا خلاص بشوی. ولی می‌توانی از شر خود استرس خلاص بشوی، آن هم وقتی که چرخهٔ واکنش کامل به استرس را بشناسی.»

معلمش به او می‌گوید: «یادت نرود که دشمن واقعی تو کیست.» دشمن او مردمی نیستند که دولت از او خواسته آن‌ها را بکشد؛ مردمی که سعی دارند او را بکشند هم دشمن او نیستند. دشمن واقعی دولتی است که کل این چرخه را ابتدا به ساکن راه انداخته است.

- ناراحتی، خشم و احساس این‌که شما «کافی نیستید» اشکالی از تنهایی هستند. وقتی این عواطف را تجربه می‌کنید، ارتباط بگیرید.

ایده‌ای که می‌گوید شما می‌توانید با «سرسختی» یا «کنترل بر خود» هر لحظه از روزتان متمرکز و مولد باشید نه‌تنها صرفاً غلط است، سم‌پاشی ذهنی هم هست و امکان آسیب‌زدن بالقوه به مغزتان را دارد.

فعالیت فیزیکی بدون خواب اما چیزی است که شما را در مقابل آسیب و بیماری آسیب‌پذیرتر می‌گذارد. اگر نمی‌خوابید، بهتر است ورزش هم نکنید.

افرادی که برای نوزده ساعت بیدار می‌مانند (از ساعت هفت صبح تا دوی شب یک‌دم بیدارند) در فهم شناختی و عملکرد حرکتی به‌عنوان یک شخص ازنظر قانونی مست شناسایی می‌شوند.

وب‌سایت هجوِ تازه‌تأسیس آنیون در ویدئوِ تقریباً دردناک خنده‌داری که در ژانویهٔ ۲۰۱۷ منتشر شد گزارش داد «تعداد رو به افزایش زنانی وجود دارند که محل کار خود را ترک می‌کنند تا به کارِ تمام‌وقتِ با صورت روی زمین خوابیدن روی آورند. گزارشی از وزارت کار نشان می‌دهد درازکشیدن روی زمین بدون حرکت شب‌ها و آخرهفته‌ها، آن هم تمام‌وقت، دیگر برای بیشتر زن‌ها کفایت نمی‌کند.» این همان چالهٔ ناامیدی است: استعفاکردن و درماندگی.

سندرم انسان دهنده مجموعه‌ای از باورها و رفتارهای فردی و فرهنگی است که بر این تأکید دارد که «معنای زندگی» برخی از آدم‌ها فقط از این می‌آید که باید خوشگل، خوشحال، آرام، بزرگوار و متوجه نیازهای دیگران باشند.

۱. فرسودگی عاطفی: فرسودگی‌ای که به‌خاطر نگرانی زیاد آن هم در درازمدت ایجاد می‌شود؛ ۲. خوددگربینی: یعنی تهی‌شدن از همدلی، نگرانی و دل‌سوزی؛ ۳. کم‌شدن حسِ موفقیت: حس مغلوب‌نشدنی بیهودگی داشتن: احساس این‌که مهم نیست چه می‌کنید، چون هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

۱. فرسودگی عاطفی: فرسودگی‌ای که به‌خاطر نگرانی زیاد آن هم در درازمدت ایجاد می‌شود؛ ۲. خوددگربینی: یعنی تهی‌شدن از همدلی، نگرانی و دل‌سوزی؛ ۳. کم‌شدن حسِ موفقیت: حس مغلوب‌نشدنی بیهودگی داشتن: احساس این‌که مهم نیست چه می‌کنید، چون هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

۱. فرسودگی عاطفی: فرسودگی‌ای که به‌خاطر نگرانی زیاد آن هم در درازمدت ایجاد می‌شود؛ ۲. خوددگربینی: یعنی تهی‌شدن از همدلی، نگرانی و دل‌سوزی؛ ۳. کم‌شدن حسِ موفقیت: حس مغلوب‌نشدنی بیهودگی داشتن: احساس این‌که مهم نیست چه می‌کنید، چون هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌شود.

و حالا این «مد تازه» خلاصهٔ کلمات پیام‌های ماست که معنایش می‌شود باورنکردنی به نظر آمدن، آن هم بدون ارجاع به ایدئال برساختهٔ اجتماعی. ما این را به شما هم پیشنهاد می‌کنیم. کار بامزه‌ای است! شاید شما آن‌طوری که بودید نیستید یا آن‌طوری نیستید که دوست دارید باشید. ولی این‌که امروز چطور به نظر می‌رسید همان مد تازه است، حتی بهتر از مدهای قبلی. امروز این ساق‌پوش‌های تازه را پوشیده‌اید؟ شما مد تازه‌اید.

آدم‌ها برای این ساخته نشده‌اند که کارهای بزرگ را تنهایی انجام دهند. ما ساخته شده‌ایم تا این کارها را با هم انجام دهیم.