کتاب شهرهای افسانه ای، شاهزادگان و جن ها

نامند. جبرییل فرستادهٔ خدا به سوی پیامبران است که به آن‌ها وحی و یاری می‌رساند. او جبرییل نامیده شده است؛ زیرا از جبروت، قدرت مطلق الاهی، سهم می‌برد. او بر زمین‌لرزه‌ها، توفان‌ها، آتشفشان‌ها و بلایای طبیعی مشابهی که خداوند با آن‌ها گناهکاران را مجازات می‌کند سروری می‌کند. نقل شده است که پس از خروج آدم از بهشت، جبرییل او را دلداری داد و مهارت‌های بسیاری مانند کشت گندم، آهنگری و همچنین الفبا را به او آموخت. سپس او را به خانهٔ مقدس مکه راهنمایی کرد و آداب نماز و زیارت را به او یاد داد.

گفته شده میکاییل نام خود را از ماهیت وظایفی که به او سپرده شده گرفته است: او بر ابر، باد و باران نظارت می‌کند و آب‌ها را وزن می‌کند تا آن‌ها را در گوشه‌وکنار جهان توزیع کند. سهم (مَکایِل) درختان و گیاهان را اندازه می‌گیرد، سپس به دستیارانش دستور می‌دهد آن‌ها را در ابرها بریزند و باران ببارانند تا حیات را به زمین بیاورد و غذای همهٔ موجودات زنده را تأمین کند. همچنین با الهام بخشیدن علم و حکمت به انسان‌ها و برانگیختن میل آن‌ها به کمال، روح آنان را نیز غنی می‌کند. در آسمان هفتم دریایی به نام دریای محصور وجود دارد که میکاییل، با تمام شکوه و عظمت افسانه‌ای خود، در کرانه‌های آن می‌نشیند و چنان بال‌های بی‌شمار، شکوهمند و عظیمش را می‌گشاید که در هیچ وصفی نمی‌گنجد. حتی گروه فرشتگان آسمانی هم نمی‌توانند شکوه و عظمت میکاییل را تحمل کنند و اگر بیش‌ازحد به او نزدیک شوند خاکستر می‌شوند.