بریده‌هایی از کتاب کاوننت (کتاب سوم، خدایان)

«احساسات اجباری، همیشه به مصیبتی غم‌انگیز ختم می‌شن.»

«چون من دوستت دارم، مشکلاتمون رو باهم تقسیم می‌کنیم. وقتی لازم باشه بجنگیم، باهم می‌جنگیم. من همه‌جوره کنارتم، چه دوست داشته باشی چه دوست نداشته باشی. عشق همینه، الکس. دیگه لازم نیست تنهایی با چیزی روبه‌رو بشی...

«تو امید داشتی، الکس. هیچ‌وقت کسی به خاطر امید داشتن مقصر نیست.»

«احساسات اجباری، همیشه به مصیبتی غم‌انگیز ختم می‌شن.»