بریده‌هایی از کتاب کاوننت (کتاب اول، دورگه)

مُرده‌شور بهتر شدن شخصیتم را ببرند!

اینا همش حرفه و حرف هم هیچ اهمیتی نداره. فقط رفتاره که مهمه.

«چیه؟» به شکلی که انگار می‌خواست مرا به چالش بکشد چشمانش را باریک کرد. «چیزی برای گفتن نداری؟» کمی فکر کردم. «ببخشید... این‌قدر برنزه‌ای که فکر کردم یه صندلی چرمی جلوم وایساده.»

فرقی بین عشق و احتیاج هست. گاهی اوقات، چیزی که احساس می‌کنی یه حس فوری و بدون دلیل و قافیه‌ست.

من نمی‌تونم به خاطر اتفاقی که ممکنه در آینده رخ بده، دست از زندگی کردن بکشم... یا زندگیم رو تسلیم کنم. ممکنه یه چیز خیلی بدی از توش دربیاد، یا یه چیز خیلی خوب... یا شایدم هیچ‌کدوم.

- می‌دونم. خیلی سخت و ترسناکه؛ اما تو تنها نیستی. با همدیگه یه راهی پیدا می‌کنیم. همه چی درست می‌شه.

هیچ‌چیز تغییرناپذیری نیست. چیزی به اسم سرنوشت مسلم وجود نداره. فقط خودت کنترل سرنوشتت رو به دست داری.