بریده‌هایی از کتاب ترس اهل دریای زمردین

خاطرات روشی داشتند که برای ما تغییر کنند. درگذر زمان تلخ‌تر یا شیرین‌تر شوند، مانند آبجویی که می‌نوشیم و بعد دوباره طعمش را احیا می‌کنیم؛ اما دستورالعملش را تقریباً درست درمی‌آوریم. نمی‌شود یک خاطره را چشید، بدون اینکه با چیزی که به آن تبدیل شدیم آلوده شده باشد.

در هرج‌ومرج دیوانه‌وار تباهی، وفاداری به جنبش و قلمرو از بین می‌رود؛ اما اتحاد بین مردم، خُب، از فولاد قوی‌تر است. اگر می‌خواهید قهرمان خلق کنید، چیزی برای مبارزه به آن‌ها ندهید. کسی را به آن‌ها بدهید تا به خاطرش مبارزه کند.