کتاب نفوذ

آن‌چه ملت ما می‌داند و باید به درستی روی آن پافشاری کند - که بحمداللَّه تاکنون پافشاری کرده - این است که نجات این کشور و رسیدن آن به نقطه‌ای که شایسته این ملت است، فقط در سایه اسلام و جمهوری اسلامی و نظام اسلامی امکان پذیر است و بس.

هر چیزی که دیدید دشمن روی آن حساسیت نشان می‌دهد، شما هم روی آن حساس بشوید و بفهمید که دشمن از این‌جا می‌خواهد رخنه کند. وقتی که می‌بینید دشمنان خبیث، نسبت به ملت و انقلاب و پایبندی مردم به انقلاب تبلیغات می‌کنند، بدانید که دشمن از پایبندی مردم به انقلاب و از حضور آن‌ها در صحنه‌های انقلاب می‌ترسد. حضور شما در صحنه‌های انقلاب و هوشیاری و آمادگی تان، دشمن را مأیوس خواهد کرد.

واقع قضیّه این است که رضاخان را آوردند، بعد که احساس کردند ممکن است آن‌چنان‌که مایلند در مشتشان نچرخد، او را برداشتند و پسرش را گذاشتند. بعد که باز از درون کشور یک حرکتی به‌عنوان نهضت ملّی شروع شد، سرکوب کردند و بیست‌وهشتم مرداد را به‌وجود آوردند. بعد از بیست‌وهشتم مرداد، دستگاه جهنّمی ساواک را به‌وجود آوردند. این‌ها را غربی‌ها کردند، این‌ها را همین انگلیس‌ها کردند؛ بعد از انگلیس‌ها نوبت آمریکایی‌ها بود. کشاورزی کشور را نابود کردند، پیشرفت علمی کشور را متوقّف کردند، مغزهای فعّال را دزدیدند و بردند یا متوقّف کردند، طبقه‌ی جوان را به فساد و لاابالی‌گری و اعتیاد و مشروب‌خواری و مانند این‌ها کشاندند؛ این کارهایی است که غرب در کشور ما کرده. نمی‌گویم ماها بی‌تقصیر بودیم، امّا اداره‌ی کار و تدبیر کار دست آن‌ها بوده است و آن‌ها کرده‌اند.

آمریکا دشمنی خودش را پنهان هم نمی‌کند. بله، تقسیم وظایف می‌کنند؛ یکی لبخند می‌زند، یکی مصوّبه علیه جمهوری اسلامی تهیّه می‌کند و دنبال می‌کند؛ این به‌نحوی تقسیم وظایف است. دنبال چیزی به نام مذاکره‌ی با ایرانند؛ امّا مذاکره بهانه است، مذاکره وسیله برای نفوذ است، مذاکره وسیله برای تحمیل خواست‌ها است.

فرض بفرمایید فلان سازمان آمده یک بخشی از مجموعه ی فرهنگی ما را -مثلاً فرض کنید مهدکودک‌ها را- به یک شکل خاصّی دارد هدایت می‌کند؛ این را آدم می‌فهمد، بعد که نزدیک می‌شود می‌بیند کار خطرناکی و کار بزرگی است امّا آدم توجّه نداشته؛ این‌ها رخنه است؛ در زمینه‌های گوناگون؛ در زمینه‌های اقتصادی، در رفت و آمد ها، در همه‌ی دستگاه ها؛ یکی این مسئله‌ی صراحت است.

یک راه برای آن‌ها بیش تر باقی نمی‌ماند و آن این است که در درون ملت نفوذ کنند؛ افکار و انگیزه‌های مخالف با اسلام را همراه با تهمت و اهانت و ناروا گویی نسبت به انقلاب اسلامی گسترش دهند؛ به تدریج دل‌های مردم را نسبت به سرچشمه جوشان و فیّاضی که آن‌ها را در طول سال‌ها وادار به حرکت و مقاومت کرده است، سرد کنند

کشورهایی که دمکراسی غربی را تجربه کرده اند، ما دیدیم به چه فلاکت و ذلّتی افتادند و چگونه به نام دمکراسی، پنجه‌های طمّاعان غرب و به خصوص آمریکا در دوره اخیر در جسم و جانشان فرو رفت و همه چیز آن‌ها را به یغما برد.

آن چیزی که برای ملت ما روشن و مسلّم است، این است که هر گونه سلطه خارجی در این کشور، سعادت دین و دنیای او را تهدید و ذلّت و تحقیر را بر او تحمیل خواهد کرد.

این سکون نفس، آن وقتی پیش خواهد آمد که ما هدف مان را رضای خدا قرار دهیم؛ به خصوص شما برادران و خواهران عزیز نماینده، چون جای مهمی نشسته اید، این را باید در همه جا معیار خودتان قرار دهید. در درجه اوّل، این مسائل دوستی‌ها و دشمنی‌ها را بر اساس این تفسیر کنید؛ نه این که رضای خدا را براساس آن‌ها توجیه کنید.

باید در زندگی مقتصد بود، نباید اسراف کرد، نباید افراط کرد؛ این‌ها وقتی نگاه می‌کنند می‌بینند من و شما اسراف می‌کنیم، می‌گویند خب، ما از این‌ها که بالاتر نیستیم؛ این‌ها که رؤسای ما هستند. این کارها خطر دارد. روش انقلاب و انقلابیون به تبع آموزش اسلام، اعراض از زندگی رفاه طلبانه برای خود بود. برای مردم هرچه می‌توانید، رفاه ایجاد کنید؛ هرچه می‌توانید، درآمد ملی را زیاد کنید؛ هرچه می‌توانید، در کشور ثروت تولید کنید؛ اما خودتان نه. مسئولین لا اقل تا وقتی مسئولند، به زندگی رفاه طلبی رو نکنند.

مدّعی آزادی هم هستند. آن چه که برای او خطّ قرمز است، در مقابل او با چنگ و دندان می‌ایستد. چطور از ما توقّع دارند که خطوط قرمز اعتقادی و انقلابی کشورمان و جوانانمان را ندیده بگیریم؟

امروز روش دشمنی، ایجاد اختلاف و نفرت و کینه میان آحاد مردم است؛ ایجاد دلسردی نسبت به آرمان‌های اسلامی است؛ منحرف کردن شعارهای مردم و طرح شعارهایی است که با حرکت عظیم مردم هیچ هم خوانی ندارد.

ما در حمایت از مظلوم نگاه به مذهب طرف مقابل نمی‌کنیم؛ و نکردیم؛ خطّ امام بزرگوار این بود. امام همان رفتاری را که با مقاومت شیعه در لبنان داشت، همان رفتار را با مقاومت سنّی در فلسطین هم داشت؛ بدون هیچ تفاوتی.

ما تشیّعی را که مرکز و پایگاه تبلیغاتش لندن است قبول نداریم

تشیّعی که بر پایه‌ی ایجاد اختلاف، بر پایه‌ی تمهید و صاف‌کردن جادّه برای حضور دشمن‌های اسلام است، این تشیّع، تشیّع نیست؛ این انحراف است

پی در پی رئیس جمهورشان، آن یکی شان، آن یکی شان تهدید نظامی می‌کنند. به جای تهدید نظامی این و آن، بروید اقتصاد ویران شده‌ی خودتان را ترمیم کنید