خلقی که تنها آفریدهای است که خدای متعال او را بیواسطهٔ غیر، بلکه به مباشرت خود، خلق فرموده و از آنجایی که هر فاعلی در فعل خود تعریف شده و جلوه میکند؛ لذا آن فعل که خلقِ منحصر بهفرد بالمباشرهٔ اوست، جلوهٔ تامّ و تمام اوست که خلق و خلقتی احسن از آن مقدور و ممکن نیست؛ لذا او خود را در آن واقعه، «أحسن الخالقین» نامیده و به خود تبریک میگوید: (فَتَبَارَک اللهُ أحسَنُ الخالِقین).