وقتی ازم پرسیده میشود «تو چیای؟»، اغلب وسوسه میشوم با افتخار جواب بدهم: «من نویسندهام.» با این حال بهندرت این کار را میکنم، چون این جواب نهتنها فخرفروشانه و احمقانه است، بلکه دقیق هم نیست من فقط وقتی مشغولِ نوشتنم احساس میکنم نویسندهام. برای همین جواب میدهم من پیچیدهام. گاهی دوست دارم اضافه کنم که من چیزی نیستم جز یک عالمه سؤال بیجواب که در هم تنیدهاند، من انبوهی از دیگریها هستم.