بقای انسان با شاگردپروری
شاگردان یک عالِم، شأن وجودی او و فرزندان معنوی او و عامل حیات معنوی و بقای او در طول زمان و فراتر از زمان هستند و خدای متعال به ما این توان را داده است که با تعلیم دیگران و تربیت نفوس و شاگردپروری، فرازمانی شویم و عمل ما محدود و محصور به عمر ما نباشد.