بریده‌هایی از کتاب زندگی ناممکن

افسردگی را می‌شناختم ولی این افسردگی نبود. اصلاً زورش به آن اندازه نبود. فقط یک‌جور نبودن. من فقط بودم. غذا می‌خوردم که شکمم پر بشود. موسیقی برایم شده بود صدایی که الگویی دارد. می‌دانی، من دیگر فقط بودم.