بریده‌هایی از کتاب پیش از آنکه قهوه ات سرد شود (جلد چهارم)

«پشیمون نبودن ممکنه بزرگ‌ترین پشیمونی من باشه. کاش می‌تونستم پشیمون باشم.»

در واقع قدر هر روزی رو که باهم داشتیم، می‌دونستیم و آرزو می‌کردیم این روزها ادامه پیدا کنه. می‌خواستیم حتی شده یه ثانیه بیشتر زندگی کنه. این تنها چیزی بود که توی ذهن ما بود.»

«اگه مردم می‌تونستن کارها رو دوباره انجام بدن، اصلاً احساس پشیمونی وجود نداشت

این ارتباط بدون کلام بهم فهماند که چطور چشم‌ها به‌اندازهٔ دهان با ما صحبت می‌کنند.

دوراهی‌های زیادی در زندگی وجود دارد. تمام پشیمانی‌ها ناشی از چیزی است که در یک لحظه رخ داده و هرگز تصور نمی‌کردیم برای ما اتفاق بیفتد.

برخی از مشکلاتی را که در قلب انسان است، فقط خود فرد می‌تواند حل کند.