در راهپیماییهای جنوب تهران زنان نقش خیلی زیادی داشتند و صدای زنان بسیار رساتر از مردان بود. خیلی عجیب بود که آن زمان دیگر اشکالات شرعی که بعضی از خشکهمقدسین میگرفتند و میگفتند که صدای زنها را نباید مردها بشنوند و از اینجور حرفها خیلی مطرح نبود، یعنی به گوش ما نمیرسید و بعدها کمکم این شبهات مطرح شد که آقا مثلاً آمدن زن چطور است؟ بیاید یا نیاید؟ خوب در جواب گفته میشد، اگر واقعاً این کار وظیفه است احتیاجی به اجازهٔ شوهر هم ندارد. برای اینکه انجاموظیفه است و اگر وظیفه نیست شما باید بنشینید اصل مسائل انقلاب را بین خودتان حل کنید نه اینکه درگیر یک مسئلهٔ فرعی باشید که زن آیا میتواند در تظاهرات داد بزند یا نه.