بریده‌هایی از کتاب چرا ملت ها شکست می خورند (خلاصه کتاب)

عرصه قدرت‌طلبی عده‌ای بی‌کفایت و دیکتاتور بود. در آن سیستم فاسد به‌جای اینکه اقتصاددانان و سیاستمداران متبحر امور کشور را به دست بگیرند، مشتی استثمارگر و قدرت‌طلب به‌جای ملت خود تصمیم‌گیری می‌کردند.

سعادت و فقر در میان ملت‌ها سرنوشت از پیش تعیین شده‌ای نیست که بتوان آن را براساس موقعیت جغرافیایی، آب‌وهوا یا منابع آن پیشگویی کرد.

نهادهای سیاسی استثماری تنها به ثبات و دوام خود می‌اندیشند و در هر شرایطی چرخ دوام حکومت خود را به گردش درمی‌آورند.

اگر مردم یک کشور در برابر سیاست‌های استثمارگرانه دولتمردان خود نایستند، درگیر چرخه‌ای همیشگی خواهند شد که استثمارگران آن را تا ابد ادامه خواهند داد. بنابراین نه کمک‌های خارجی و نه پیشنهادهای متخصصان دیگر کشورها نمی‌تواند راه‌گشای مردم یک سرزمین باشد. چیزی که بیشتر از کمک‌های خارجی به آن نیازمندیم اندکی آگاهی و ایثار برای ساختن فردایی بهتر است؛ فردایی بهتر برای نسلی که سرزمین مادری‌مان را همچون میراثی به ارث خواهند برد.

تفاوت در نحوه عملکرد نهادهای اقتصادی می‌تواند یکی از دلایل فقر و ثروت شهروندان یک کشور باشد.

زمانی که رهبران سیاسی در برابر توسعه مقاومت می‌کنند، نهادهای استثماری ایجاد می‌شود. آن‌ها به‌جای اینکه به رشد و بالابردن سطح رفاه ملت خود فکر کنند، به ثبات و قدرت خود اهمیت می‌دهند.