بریده‌هایی از کتاب مبادله نمادین و مرگ

برای اینکه ابژه به ابژهٔ مصرف تبدیل شود، باید اول به نشانه بدل گردد». (۱۹۹۶، ص ۲۰۰)

حلقهٔ ازدواج «ابژه‌ای بی‌همتاست، نمادی از رابطهٔ زوج... ابژه‌ای که ساخته شده تا شاهد دوام عملکرد چنین رابطه‌ای باشد. انگشتر معمولی ابژه‌ای است به‌کلی متفاوت: این ابژه چیزی را نمادین نمی‌سازد، ابژه‌ای است ناـ‌یکه، نشانی است از رضای خاطرِ شخصی، نشانه‌ای است در چشمانِ دیگران، و فرد می‌تواند تعدادی از آنها را در انگشتانش داشته باشد، می‌تواند عوضشان کند... ابژه‌ای است که در بازیِ اسباب و لوازم مد وارد می‌شود. این انگشتر ابژه‌ای مصرفی است». (۱۹۸۱، ص ۶۶)

بنابه فرضیه‌ای نو، ظهور جهانی نو، جهانی مجازی، که توسط تکنولوژی‌های جدید ساخته شده، چالشی جدید را به پیش می‌کشد، چون این جهان به خود «امرِ واقعی» یورش می‌برد.

نشانه‌ها به‌جای‌آنکه با امر واقعی در تبادل باشند، با یکدیگر به مبادله درمی‌آیند (نه به این معنا که صرفاً از سر اتفاق با یکدیگر معاوضه شوند، بلکه باهم مبادله می‌شوند به این شرط که دیگر با امر واقعی به مبادله درنیایند).