بریده‌هایی از کتاب تاریخ اندیشه و نظریه های انسان شناسی

قرن نوزده میلادی باز می‌گردد. در سال‌های دهه ۵۰ و

۱۴۵۳ و «کشف» قاره امریکا در سال ۱۴۹۲ را در شروعرنسانس قرار داده‌اند، امروزه هر چه بیش از پیش، رنسانس به مثابه حرکتی درازمدت در نظر گرفته می‌شود که نخستین آثار آن را می‌توان تا قرن دوازدهم به عقب راند. در حقیقت قرون وسطی کم‌تر از آنچه در تصور عمومی شکل گرفته است «تاریک» و «راکد» بوده‌اند. در سراسر این قرون متفکران و اندیشمندانی، چه درون کلیسا و چه بیرون از آن، خط اندیشه اروپایی را تداوم می‌بخشیدند. با این همه، نبود امکان تبادل اندیشه و به‌خصوص نبود امکان گسترش اندیشه در سطوح عمومی سبب می‌شد که شکوفایی چندانی در اندیشه اروپایی به چشم نخورد.