کتاب دیکتاتورهای فریبکار

بیش‌تر دیکتاتورها قدرت را با سرکوب هر گونه مخالفت، کنترل همهٔ ارتباطات، تنبیه منتقدان، (اغلب) تحمیل ایدئولوژیِ، حمله به دموکراسی مردمی و مسدود کردن جریان آزاد افراد و اطلاعات، حفظ کرده‌اند. کلید اصلی پشت همهٔ این کارها ساده بود: تقلید.

چه‌طور می‌شود آن‌هایی را که کمی مطلع هستند، بی‌خبر کرد؟

«نژاد ایتالیایی‌ها نژاد گوسفندان است. تو باید آن‌ها را با یونیفرم از صبح تا شب به خط کنی. آن‌ها نیاز به چماق دارند، چماق، چماق.»

دموکراسی کامل یک نوع ایده‌آل است که فقط در کتاب‌های درسی وجود دارد و نه در زندگی

کمی بعد از مرگ هوگو چاوز در سال ۲۰۱۳، قیمت نفت شکسته شد و این باعث شد که نیکلاس مادورو، جانشین وی مجبور شود با درآمدهای کم، کمبودها و سوء مدیریت اقتصادی کنار بیاید. او از دیکتاتوری فریب به همان دیکتاتوری ترس سنتی برگشت. تلاش‌های مخالفان با موجی از اعتراضات برای بازگرداندن وی، به خشونت از سوی پلیس، ارتش و چریک‌ها ختم شد. این‌که چنین اقدامی تا هشت سال دوام آورد، نشان‌دهندهٔ ضعیف شدن جامعهٔ آگاهان در ونزوئلا است. در این کشور هم مانند کشورهای حوزهٔ خلیج فارس، مدرن‌سازی کم‌مایه بوده است.