بریده‌هایی از کتاب آموزگار

احساسم این است که وقتی مُردی، دیگر مرده‌ای و بعد از مرگ هیچ‌چیزی نیست. مرگ چیزی جز پرتگاهی نیست که پس از آن بازگشتی در کار نیست.

ایستادن در قبر بدشگون است. همه درنهایت توی یکی از این گودال‌ها قرار می‌گیریم، اما مجبور نیستی سرنوشت را وسوسه کنی.

دههٔ بیست‌سالگی‌ام به پایان رسیده است. در یک چشم به‌هم زدنِ دیگر چهل‌ساله می‌شوم و سی‌سالگی‌ام هم می‌گذرد. سپس روزی منِ نودساله روی این تخت دراز می‌کشم و به این فکر می‌کنم که کل زندگی‌ام کجا رفت.

وقتی حتی بستنی هم کمکی نمی‌کند، می‌فهمی که اوضاع جداً بد است.

علاوه بر زیبا و محبوب بودن، از بسیاری از بچه‌های مدرسه ثروتمندتر هم هست. گاهی‌اوقات حس می‌کنی که زندگی منصفانه نیست،

هرچقدر اوضاع همین حالا بد است، همیشه می‌تواند بدتر هم بشود.

حقیقت از هر چیز دیگری وحشتناک‌تر است.

اگر فقط خانم بنت نبود، همه‌چیز خیلی بهتر می‌شد