کتاب تاریخ پیامبر و اهل بیت(۳): سال سوم دوره راهنمایی

عبیدالله بن زیاد، سر هر دو نفر را به شام نزد یزید فرستاد و در ضمن نامه‌ای، ماجرا را برای او توضیح داد. یزید چون نامه و سرها را دید شاد شد و دستور داد آن دو سر را دم دروازه دمشق آویختند و در ضمنِ نامه‌ای، از عبیدالله تقدیر کرد و نوشت که شنیده‌ام حسین متوجّه عراق گردیده است؛ باید راه‌ها را محافظت کنی و در دست‌یابی به او تلاش و کوشش نمایی و آن‌چه هر روز اتّفاق می‌افتد را برای من گزارش کنی.

درس ششم نمونه‌هایی از سیره امام حسن (ع) ۱. دنیا زندان مؤمن است: امام حسن (ع) در عین پارسایی بود لباسش همیشه آراسته و حرکاتش باوقار بود. روزی در حالی‌که بر مرکبش سوار بود و از کوچه‌های مدینه عبور می‌کرد، مردی یهودی او را دید؛ نزدیک رفت و پرسید: جدّ شما رسول خدا (ص) فرمود که دنیا، زندان مؤمن و بهشت کافر است؛ ولی اکنون وضع شما را که با وضع خودم مقایسه می‌کنم می‌بینم تو در آسایش هستی و من در سختی! امام حسن (ع) فرمود: این تصور غلطی است که مؤمن باید از همه چیز محروم باشد (تا دنیا برای او مانند زندان باشد). هرگاه مقام ارجمند مؤمن را در بهشت با وضع مؤمن در دنیا مقایسه کنی و مقام پست کافر در دوزخ را با وضع او در دنیا مقایسه کنی، خواهی فهمید که دنیای مؤمن نسبت به آخرتش زندان و دنیای کافر نسبت به آخرتش بهشت است.