کتاب رهایی

بیشترِ "نمی‌توانم" ها در حقیقت "نمی‌خواهم" هستند. در پشت "نمی‌توانم" یا "نمی‌خواهم" معمولاً ترس پنهانی وجود دارد.

هیچ گروه یا سیستم خاصی مالک انحصاری آرامش درون نیست زیرا این موضوع متعلق به روح انسانی است و همه ما به لطف انسان بودن از آن برخورداریم. این پیام جهانی هر معلم، حکیم و قدیس بزرگ است: "قلمرو پادشاهی بهشت، در درون شماست." دکتر هاوکینز همیشه می‌گوید: "آنچه در جستجویش هستید، همان خویشتن حقیقی خودتان است."

نمی‌توانیم چیزی را بدون دادن چیز دیگر به دست بیاوریم.

در هر تجربه زندگی، صرف‌نظر از اینکه چقدر دردآور باشد، درسی نهفته است. وقتی ما این هدیه را کشف کنیم و آن را بپذیریم، دردهای آن تجربه شفا می‌یابد.

هرچه وابستگی و اتصال ما به چیزهایی که در خارج از ماست بزرگ‌تر باشد، ترس‌ها و آسیب‌پذیری‌ها در برابر فقدان بیشتر خواهد بود.

بسیاری از جنبه‌های زندگی را نمی‌توانیم تغییر دهیم، ولی می‌توانیم توقع خود را برای اینکه آن‌ها به گونهٔ دیگری باشند، رها سازیم.

همچنان که احساسات منفی رها می‌شود، شاهد افزایش تدریجی احساسات مثبت

آیا می‌توانیم مجرایی برای انتقال خوبی‌ها و زیبایی‌ها در جهان باشیم؟

یکی از قوانین خودآگاهی این است: "ما تنها وقتی مشمول افکار و باورهای منفی خواهیم بود که آگاهانه بگوییم و بپذیریم که آن‌ها بر ما حادث می‌شوند."

هر لحظه از زندگی نیز در همان حالی که می‌آید، می‌رود و ناپدید می‌شود. سعی در پیش‌بینی و کنترل لحظه بعد و سعی در باقی‌ماندن در لحظه‌ای را که همین الان گذشت، متوقف سازید. چسبیدن به آنچه را که اتفاق افتاده است، رها کنید.

مقصردیدن دیگران یا شرایط، بزرگ‌ترین عذر و بهانه در دنیاست و به ما امکان می‌دهد کوچک و محدود باقی بمانیم، بی‌آنکه درباره آن احساس گناه کنیم. اما این کار هزینه سنگینی دارد: از دست دادن آزادی. همچنین نقش قربانی، ما را در موضع ضعف، آسیب‌پذیری و ناتوانی قرار می‌دهد که شاخصه‌های اصلی افسردگی و بی‌تفاوتی هستند.

عکس‌برداری متحرک با استفاده از عکاسی کرلیان مانند آنچه دکتر تلما ماس انجام داده، نوسانات سریع رنگ و اندازه میدان انرژی در اثر تغییرات احساسی را نشان می‌دهد.) کریپنر،‌ ۱۹۷۴) میدان انرژی به‌طور سنتی "هاله" نامیده می‌شود و می‌تواند توسط افرادی که به‌طور ذاتی یا اکتسابی توانایی مشاهده ارتعاشات آن فرکانس را دارند، دیده شود.