در چنین لحظاتی است که باید یک تمرین بدنی را به یاد آوریم که میتواند سرسختی غیر سازندهمان را تخفیف دهد و رفاه روانیمان را احیاء کند: ما در واکنش به حس وحشت یا بحران باید بدون تردید و شرمساری خم شویم و به شکل یک توپ بسیار کوچک –تا اندازهٔ ممکن سفت– درآییم و در صورت ضرورت پتو یا لحافی روی سر و بدنمان بکشیم. باید این حالتِ نسبتاً ساکن و بسیار گرم را برای یک ساعت یا بیشتر حفظ کنیم.