کتاب چگونه کلمات مناسب را پیدا کنیم

اگر از قبل آمادگی رنجیدن داشته باشیم، هیچ‌وقت بیش از حد رنجیده‌خاطر نمی‌شویم.

بی‌پرده اما مهربانانه حرف‌زدن خودْ هنر است

تلاش برای ارتباط دوستانه یا تبدیل شدن به غمخوار دیگری فقط انتخاب کسانی است که هیچ‌وقت همدیگر را آن‌طور که باید و شاید دوست نداشته‌اند.

دست از کمال‌گرایی برمی‌دارند، نه از سر ضعف بلکه با پذیرش سنجیدهٔ این نکته که برای دوام آوردن در این جهانِ از بیخ‌وبن ناکامل سازشْ نیازی است اساسی.

دست‌کم نیمی از افراد جامعه در بند الگوی رفتاری تدافعی-کمال‌گرا گرفتارند. بدین معنی که هیچ تمایلی به پذیرش خطا ندارند و همین که مرتکب خطایی می‌شوند، به‌جای آنکه درک کنند تنها یکی از رفتارهایشان مورد انتقاد قرار گرفته، تصور می‌کنند تمام شخصیتشان زیر سؤال رفته است. بهشان گفته‌اند بهتر است حاشیهٔ این فرم‌ها را بیشتر کنی، آنها می‌شنوند: «تو لیاقت زندگی نداری.»؛ به آنها پیشنهاد می‌دهی که علامت ماه اوت کمی بالاتر قرار بگیرد، آنها فکر می‌کنند می‌خواهی سر به تنشان نباشد. پیش‌شرط عذرخواهی مناسبْ داشتن درک مناسبی از خود است. می‌شود شکست خورد و کماکان حق زندگی داشت

با وجود اشتیاق زیادی که به ادامهٔ رابطه داریم، قرار نیست به هر قیمتی ادامه‌اش دهیم؛

دو پادشاه در قصرهایشان ممکن است مشت بر میز بکوبند و فحش و ناسزا بار رقبایشان کنند؛ درحالی‌که در تالارهای گفت‌وگوی آرام دیپلمات‌ها خواهند گفت: «اعلیحضرت کمی ناراضی‌اند...»

اگر از قبل آمادگی رنجیدن داشته باشیم، هیچ‌وقت بیش از حد رنجیده‌خاطر نمی‌شویم.

دیپلمات‌ها متوجه‌اند که زمان‌های بهتر و بدتری برای پیش کشیدن موضوعات وجود دارد. آنها سعی نمی‌کنند رسیده‌نرسیده حرفشان را بیان کنند: حسابی صبر می‌کنند تا زمان مناسب فرا برسد، زمانی که همه سراپا گوش‌اند؛

برای دوام آوردن در این جهانِ از بیخ‌وبن ناکامل سازشْ نیازی است اساسی.

بی‌پرده اما مهربانانه حرف‌زدن خودْ هنر است؛ و بعید نیست که هرگز راه‌وروش مناسبی برای انجام درست این کار نیافته باشیم

زندگی دیگران، هرچقدر هم از بیرون پُرزرق‌وبرق و جذاب به نظر برسد، بی‌شک باز هم با سردرگمی، نگرانی، کشمکش، ناامیدی و انتقاد از خود همراه است.

درواقعیت، تقریباً همه‌چیز به رفتارمان در قبال طرف مقابل بستگی دارد. اغلب از منش کسی خوشمان می‌آید که از منش ما خوشش بیاید، به همین سادگی.

دیپلماسی به عبارات و کلماتی نظیر «در صورت امکان»، «شاید» و «احتمالاً» روی آورد تا فضایی برای پذیرش آزادانهٔ طرف مقابل (و نه پذیرش اجباری) ایجاد کند. تحسین را جایگزین انتقاد و پیشنهاد را جایگزین درخواست قلدرمآبانه کرد. این رفتار نتیجهٔ بزدلی یا ضعف نبود، بلکه درسی بود که با پرداخت بهایی گزاف در این راه به‌دست آمده بود

دست‌کم نیمی از افراد جامعه در بند الگوی رفتاری تدافعی-کمال‌گرا گرفتارند. بدین معنی که هیچ تمایلی به پذیرش خطا ندارند و همین که مرتکب خطایی می‌شوند، به‌جای آنکه درک کنند تنها یکی از رفتارهایشان مورد انتقاد قرار گرفته، تصور می‌کنند تمام شخصیتشان زیر سؤال رفته است. بهشان گفته‌اند بهتر است حاشیهٔ این فرم‌ها را بیشتر کنی، آنها می‌شنوند: «تو لیاقت زندگی نداری.»؛ به آنها پیشنهاد می‌دهی که علامت ماه اوت کمی بالاتر قرار بگیرد، آنها فکر می‌کنند می‌خواهی سر به تنشان نباشد. پیش‌شرط عذرخواهی مناسبْ داشتن درک مناسبی از خود است. می‌شود شکست خورد و کماکان حق زندگی داشت.

تعریف رفاقتِ خوب به‌مثابهٔ قراردادی مادام‌العمر که نمی‌توان بدون سرافکندگی از آن خارج شد درواقع خیانت به ذات رفاقت است.

اثبات حماقت کسی به‌ندرت منجر می‌شود طرف منطقی و عاقلانه رفتار کند.

دیپلماسی هنر پیشبرد ایده و انگیزه است، بی‌آنکه احساساتی بیهوده برانگیخته شود یا فاجعه‌ای به بار بیاید. دیپلماسی درک جنبه‌های مختلف طبیعت انسان را شامل می‌شود، جنبه‌هایی که قادرند توافقات را از بین ببرند و آب بر آسیاب اختلافات بریزند، و نیز تعهدی است بر اینکه با دوراندیشی و بخشش از فجایع جلوگیری کنیم.

من به توصیه، دلگرمی و نگاه منحصربه‌فردت به دنیا احتیاج دارم. دوشنبه بیکاری بریم نمایشی تماشا کنیم و یه شامی هم بخوریم؟

دوستان اسباب‌بازی یا کتاب مصور نیستند، بلکه وسیله‌ای برای پیشرفت یکدیگرند؛ چنانچه حضور مداومشان مانع رشد فردی‌مان شود، با احترام کنار گذاشته می‌شوند. قرار نیست تمایل به پایان دادن رفاقتی از دشمنی نابهنگام یا خودخواهی‌های سنگدلانه نشئت بگیرد؛ شاید قضیه خیلی ساده از درک هوشیارانهٔ این موضوع سرچشمه بگیرد که دیگر آن آدم‌های سابق نیستیم.

امید سَم است، اینکه طرف مقابل احساس کند ممکن است نظرتان را تغییر دهید.

خیانت جنبه‌ای جسمانی هم دارد، اما کم پیش می‌آید تنها دلیلش همین باشد. عامل اصلی، تقریباً همیشه، حس قطع ارتباط عاطفی است. آدم‌ها پا کج می‌گذارند چون احساس می‌کنند رابطهٔ عاطفی‌شان با طرف مقابل قطع شده است، نه چون میل و هوس چشمشان را کور کرده.

راه‌حل مواجهه با حسادت درک این نکته است که آدم واقعاً مایل به تصاحب زندگی فردی دیگران نیست؛ بلکه فقط مایل است چند تغییر مؤثر در زندگی خود ایجاد کند.

هرچه قدرشناسی صریح‌تر باشد بهتر است. در عشق این را خوب می‌دانیم؛ هرچه شریکمان واضح‌تر بتواند بگوید که از چه چیزِ ما خوشش می‌آید، تأثیر کلامش بیشتر خواهد بود.

ما حقیقتی اساسی را از یاد می‌بریم: سر کار مسئله این نیست که شکست می‌خوریم یا نه؛ بسیار ساده‌تر از این حرف‌ها، مسئله این است که خوب شکست می‌خوریم یا نه.

دست‌کم نیمی از افراد جامعه در بند الگوی رفتاری تدافعی-کمال‌گرا گرفتارند. بدین معنی که هیچ تمایلی به پذیرش خطا ندارند و همین که مرتکب خطایی می‌شوند، به‌جای آنکه درک کنند تنها یکی از رفتارهایشان مورد انتقاد قرار گرفته، تصور می‌کنند تمام شخصیتشان زیر سؤال رفته است.

می‌شود شکست خورد و کماکان حق زندگی داشت.

بیان مستقیم شکایتی عادلانه ممکن است در رسیدن به نتایج مطلوب کاملاً ناکام بماند.

دیپلماسی مهارتی است که نخستین بار برای حل اختلاف در روابط بین کشورها به کار گرفته شد. رهبران کشورهای همسایه سر قضایای غرور ملی زیادی حساس بودند و فوری از کوره در می‌رفتند؛ اگر با هم سرشاخ می‌شدند بعید نبود کفر همدیگر را دربیاورند و جنگ خانمان‌سوزی به پا کنند. این شد که یاد گرفتند برای هم فرستادهٔ ویژه بفرستند، افرادی که بلد بودند مسائل را به روش‌هایی بیان کنند که کمتر تحریک‌آمیز باشد، افرادی که هر حرفی را به خودشان نمی‌گرفتند، افرادی صبورتر و نرم‌خوتر

دیپلماسی هنر پیشبرد ایده و انگیزه است، بی‌آنکه احساساتی بیهوده برانگیخته شود یا فاجعه‌ای به بار بیاید. دیپلماسی درک جنبه‌های مختلف طبیعت انسان را شامل می‌شود، جنبه‌هایی که قادرند توافقات را از بین ببرند و آب بر آسیاب اختلافات بریزند، و نیز تعهدی است بر اینکه با دوراندیشی و بخشش از فجایع جلوگیری کنیم.