کتاب سیاه مرگ

دنیا را آن‌جوری‌که واقعاً بود نمی‌دید. نه دنیا را و نه آدم‌هایی را که او آن‌قدر برای‌شان دل می‌سوزاند. چون اگر آن‌ها را آن‌جوری‌که واقعاً بودند می‌دید، دیگر چه چیزی می‌توانست او را به تقلا بیندازد که به‌خاطر آن‌ها بجنگد و حتی کشته بشود؟

چه دروغگوی بدی بود پیرمرد. آیا کسی که بلد است قصه به هم ببافد، نباید از دروغ گفتن خوب سر دربیاورد؟