به طور تقریبی ۸۰ درصد انرژی ما را در حال استراحت، مغز مصرف میکند. در شرایط عادی، تنها مغز میتواند روی گلوکز کار کند؛ گرچه وقتی انسولین به میزان کافی موجود نباشد، مغز و سایر بافتها قادر نیستند تا از گلوکز موجود در جریان خون استفاده کنند. وقتی بدن نتواند از ذخیره گلوکز بهطور طبیعی استفاده کند، اسیدهای چرب آزاد در خون افزایش پیدا میکنند. بدن میتواند از این چربیها کتونها را بسازد و سپس مغز و قلب (زمانی که قادر به دریافت گلوکز کافی نیستند) میتوانند از کتونها بهعنوان یک سوخت اورژانسی استفاده کنند. گلوکز و کتونها در خون بالا میروند و میتوانند عواقب تخریبکننده داشته باشند.