کتاب کلاس بندگی

لذاست که مقام معظم رهبری در ششم خرداد ۱۴۰۳ در مورد ایشان چنین فرمودند: «مرحوم آل هاشم از زمانی که به امامت جمعه تبریز منصوب شد، این نماز را از یک عمل عبادیِ صِرف، به یک عمل جامع عبادی، معنوی، خدماتی و مردمی تبدیل کرد.»

حالا که این نعمت ها را خداوند در اختیار ما گذاشته، توقف ممنوع است! ظرفیت های خودمان را باید کشف کنیم و بدانیم در انسان غریزهٔ بینهایت طلبی وجود دارد و این غریزه گامی برای اتصال به خداوند متعال است. چون بینهایت را، انسانی با وجودِ بینهایت طلب می تواند سِیر و سلوک کند. اگر انسان به خدا وصل بشود، به هدفش رسیده؛ به آرامش رسیده؛ اگر انسان به خدا رسید، آرامش پیدا می کند. «أَلَا بِذِکرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» غیر از خدا هیچ پُست و مقامی انسان را ارضا نمیکند! ما از بینهایت سرچشمه گرفتیم و باید به آن برسیم. از او و از سوی او آمده ایم و به سوی او هم خواهیم رفت. «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ»

مرگ و زندگی، دستِ ما نیست، ولی جهت دادنِ اینها دستِ ماست.

پس قرآن، کلید و واسطهٔ کرامت و عزّتِ فرد و جامعه است؛ نگاه کردن به آن، تلاوت کردن آن، تدبّر در آیات آن، حفظ کردن آن، استدلال کردن به آن و پندگرفتن از آن مایهٔ رشد و کرامت انسان است.

در حدیث می خوانیم که پرسیدند: چگونه مومن خود را ذلیل می کند؟ امام صادق فرمود: در کاری که توان انجامش را ندارد و از انجام آن کار معذور است، وارد شود. انسان وقتی کاری را وارد نیست و بلد نیست و توانش را ندارد، چرا به آن ورود پیدا می کند؟!