حیرت، احساس حضور در درگاه چیزی عظیم است که درک کنونی انسان از جهان را بالا میبرد.
عظمت میتواند جسمانی باشد، مثلاً وقتی در کنار درختی به ارتفاع ۳۵۰ فوت میایستید و یا صدای خواننده یا صدای گیتار الکتریک را میشنوید. عظمت میتواند
مربوط به زمان باشد، مثلاً زمانی که لبخند یا رایحهای شما را به دوران کودکیتان میبرد. عظمت میتواند امری معنایی و یا در رابطه با اندیشه باشد، بخصوص زمانی که جرقهای در ذهن فرد زده شده و باورها و امور ناشناختهٔ پراکنده در نظریهای واحد دربارهٔ جهان گرد هم میآیند.
عظمت میتواند چالشبرانگیز، پریشانکننده و متزلزلکننده باشد. وقتی حیرت ظهور و بروز پیدا میکند، مشخص میشود که دانش کنونی ما از فهم چیزی که با آن مواجه شدهایم عاجز است. همچنین، در حالت حیرت به دنبال درک و فهم جدید از پدیدهها هستیم.