بریده‌هایی از کتاب پایان‌ های ضروری (خلاصه کتاب)

کار مثبت لزوماً و همیشه منجر به احساس خوب نمی‌شود

نخست آنکه ممکن است با درد و رنج خو گرفته باشیم؛ طوری که آن را امری طبیعی تلقی می‌کنیم. اما درواقع درد علامت و هشداری است برای پایان دادن به منبع و علت آن. درد همواره باید ما را وادار به کاری کند. درست مثل وقتی که دندانمان درد می‌کند و برای معالجه به پزشک مراجعه می‌کنیم. اما بعضی افراد به قدری درد را تحمل می‌کنند که برایشان عادی می‌شود، آن‌ها متوجه آسیب این موضوع در طولانی‌مدت نیستند. در مواردی که عامل درد و رنج ما یک عامل بیرونی و خارج از کنترل خودمان است نیز باز هم این ما هستیم که باید به آن وضعیت سروسامان دهیم. اما اغلب موانع درونی، مانع از پایان دادن به موانع بیرونی می‌شوند؛‌ بنابراین حتی اگر می‌خواهید به یک شرایط اجتماعی ناخوشایند پایان دهید، باید از درون خود شروع کنید.

فراموش نکنید که وظیفه اصلی ما حفظ منابع خود برای بهره‌وری بیشتر است، ما موظف نیستیم هرکار یا رابطه‌ای که شروع کرده‌ایم را به هر قیمتی حفظ کنیم و اجازه دهیم الگوها و فرهنگ‌های اشتباه، منابع ما را فرسوده کنند.