کتاب قدرت شروع ناقص

هرگز تا ظهر ایمیل خود را بررسی نکنید. من صبح ایمیلم را نگاه نمی‌کنم. به این ترتیب، به جای این‌که صبحم را به برنامهٔ کاری دیگران اختصاص دهم، روی برنامهٔ کاری خودم تمرکز می‌کنم.

دشمن پیشرفت نه شکست است، نه موفقیت. دشمن پیشرفت بی‌حوصلگی، خستگی و نداشتن تمرکز است. دشمن پیشرفت نداشتنی تعهد به روند است، زیرا روند همه‌چیز است.

معنا در زندگی یعنی به گوشه‌ای از این عالم یک ارزش اضافه کنی.

اساساً اگر به چیزی متعهد نباشید، همه چیز مایهٔ حواس‌پرتی شما خواهد بود.

از دید من، معنا در زندگی یعنی به گوشه‌ای از این عالم یک ارزش اضافه کنی. هر چه بیشتر به زندگی اسطوره‌ها و بزرگان نگاه می‌کنم، بیشتر به این حقیقت پی می‌برم که همهٔ آن‌ها در یک خصوصیت مشترک هستند؛ آن‌هایی که ارزش بیشتری به این دنیا اضافه می‌کنند همان‌ها هستند که به «نه گفتن» تمایلی حیرت‌انگیز دارند؛ نه گفتن به هر چیزی که آن‌ها را از تنها اولویت زندگی بازمی‌دارد.

اکنون زمان تغییر است.

اولین ساعت روز را چگونه سپری می‌کنید؟ در این ساعت بیشترِ مردم به لباس‌پوشیدن، آماده‌شدن و بیرون رفتن مشغول هستند. چه می‌شود اگر این ساعت را صرف خودسازی کنید؟ چه اشکالی دارد روزی یک ساعت زودتر از خواب بیدار شوید و روی خودتان کار کنید؟ دوست ندارید در محل کارتان یا در روابط شخصی یا در جایگاه یک انسان، بهتر از دیروز باشید؟

«کتاب خوب در دومین دورِ مطالعه بهتر می‌شود، کتاب عالی در سومین دور. کتابی که ارزش دوباره خواندن ندارد ارزش خواندن ندارد

در سال ۲۰۱۲ پژوهشی از محققان دانشگاه نورث وسترن نشان داد در گروهی از افراد، با اندکی افزایش تحرک روزانه، مصرف چربی آن‌ها کاهش یافته است. شرکت‌کنندگان مجبور نبودند چربی کمتری بخورند. آن‌ها فقط به دلیل کمتر نشستن جلوی تلویزیون ریزه‌خواری را کاهش دادند و به این ترتیب، عادات غذایی آن‌ها بهبود یافت. عادتی خاص عادتی دیگر را در پی دارد و این همان اثرِ دومینو است.

به عبارتی، برای پیشرفت سلامتی، کار و زندگی‌تان نیاز نیست یاد بگیرید چگونه بهتر تمرکز کنید، باید یاد بگیرید چگونه فعالیت مشخصی را انتخاب کنید و به انجام آن پایبند بمانید.

در آغاز راه حتی لازم نیست موفق شوید، فقط باید شروع کنید

شهامتِ شروع، از رسیدن به موفقیت مهم‌تر است، چون افرادی که مدام کارها را شروع می‌کنند، همان‌هایی هستند که کارها را تا آخر نیز انجام می‌دهند و تمام می‌کنند.

صادقانه بگویم اگر همهٔ کارهای هدردهندهٔ زمان را از فعالیت‌های روزمرهٔ خود حذف کنید، عملاً به هیچ ترفندی برای افزایش بهره‌وری نیاز ندارید.

قدرت نهفتهٔ پشتِ انتخاب یک اولویت این است که رفتار شما را به سمتی هدایت می‌کند که زندگی خود را حولِ آن سامان دهید. اولویت شما فعالیتی لنگری می‌شود و مانند لنگر باقی روزتان را سر جای خود نگه می‌دارد. بدین ترتیب، وقتی اوضاع نابسامان می‌شود دقیقاً می‌دانید چه کارهایی را باید و چه کارهایی را نباید انجام دهید. دلیلش این است که از قبل کارهای مهم و ضروری را از بقیه تفکیک کرده‌اید.

بین خواسته و هدف مشخص تفاوت زیادی وجود دارد و درک این تفاوت ضروری است. روی فرم آمدن خواسته است، ولی انجام صد شنا هدف مشخص است. راه‌اندازی کسب‌وکار خواسته است، ولی تضمین سه مشتری دست به نقد هدف مشخص است. نوشتن کتاب خواسته است، ولی تمام‌کردن فصل اول آن هدف مشخص است.

تصمیم‌گیری بهتر یعنی انتخاب محدودیت‌های بهتر. اگر گزینه‌های خود را به مواردی محدود کنید که با ارزش‌های شما متناسب هستند، گام مهمی در جهت تضمین تطابق رفتارتان با اعتقادتان برمی‌دارید. هم‌چنین، محدودیت‌ها خلاقیت شما را نیز تقویت می‌کنند. اصولِ خود را بشناسید تا بتوانید روش مناسب را انتخاب کنید.

این ایده را استیو جابز بهتر از هر کسی مجسم کرده است. او گفت: «مردم فکر می‌کنن تمرکز یعنی به چیزی که باید روی اون تمرکز کنید، بله بگید. ولی اصلاً به این معنا نیست، بلکه یعنی به صدها ایدهٔ خوب دیگه که وجود داره نه بگید. باید با دقت انتخاب کنید».

من روزم را با نوشیدن یک لیوان آب خنک آغاز می‌کنم. بعضی‌ها با ده دقیقه مدیتیشن شروع می‌کنند. شما نیز تشریفاتی این چنینی برای آغاز صبحتان در نظر بگیرید. این روال ساده به مغزتان سیگنال می‌دهد که وقتش است وارد حالت کار شوید، یا حالت ورزش یا هر حالتی که برای فعالیت مدنظرتان به آن نیاز دارید. به‌علاوه، پیش‌برنامه راهی برای غلبه بر بی‌انگیزگی‌ها است و کمک می‌کند حتی اگر رغبتی به انجام کاری نداشتید، آن را انجام دهید.

چیز مهمی برگزینید، هدف مشخصی انتخاب کنید و از امروز آغاز کنید. هیچ‌گاه رؤیاهایتان را رها نکنید.

عشق‌بازی با ایدهٔ خام هنر نیست. هنر آن است که ایدهٔ خام را با بهبودهای پیاپی به مرحلهٔ پختگی و تکامل برسانید.

یادگیری مهارت جدید یا راه‌اندازی شرکت جدید یا هر کار ماجراجویانهٔ دیگری ابتدا به صورتِ کم‌بازده ظاهر می‌شود.

اگر مغز بدونِ شاخه‌به‌شاخه پریدن می‌توانست از کاری به کار دیگر منتقل شود، مشکلی نبود، ولی موضوع این‌جاست که نمی‌تواند. وظایفِ متعدد باعث می‌شود هر بار که از شاخه‌ای به شاخهٔ دیگر می‌پرید، تاوان فکری آن را بدهید. در روانشناسی به این غرامت ذهنی هزینهٔ سوئیچینگ گفته می‌شود. هزینهٔ سوئیچینگ، وقفه‌ای در عملکرد مغز است که آن را هنگام معطوف‌کردن توجه از یک فعالیت به فعالیت دیگر تجربه می‌کنیم.

اصلاً تا قبل از دههٔ ۱۹۶۰، مفهوم وظایفِ متعدد وجود نداشت که کسی بخواهد در این مهارت ادعای برتری کند، اما امروز مردم با افتخار از این واژه حرف می‌زنند و تصور می‌کنند مشغولیت به همه چیز بهتر از تبحّر در یک کارِ مخصوص است.

هر رفتاری هزینه‌ای دارد.

هر یک از ما در کاری تخصص داریم. هر کاری را که بلدید به دیگران آموزش دهید. دانشی که فقط در ذهن است فایده‌ای ندارد. پیش از مرگ، درس‌های عالی نهفته در سینهٔ خود را برملا کنید. تا قبل از مرگتان چند ضربهٔ صفحه کلید در اختیار دارید؟ پاسخ مقدار اندکی است. ممکن است با خودتان بگویید آن‌قدرها هم کم نیست، ولی حقیقت این است که این عدد آهسته-آهسته کم می‌شود. به ندرت این موضوع را در لحظه احساس می‌کنید، ولی در آنچه می‌نویسید یا انجام می‌دهید ضرورتی پنهان هست.

انگیزه اغلب بعد از شروع حاصل می‌شود. از قدم‌های کوچک آغاز کنید. اجسامِ در حال حرکت دوست دارند به حرکت خود ادامه دهند.

موفقیت فقط از یک راه حاصل نمی‌شود؛ به همان اندازه که آدم‌های سحرخیز کارهای بزرگ انجام داده‌اند، شب‌زنده‌دارها نیز انجام داده‌اند. برنامهٔ روزانهٔ شخصیت‌های موفق اهمیت چندانی ندارد. همهٔ آن‌ها پذیرفته‌اند زمان مخصوصی از روز را برای برنامهٔ کاری خود بگذارند. من صبح‌ها راحت‌ترم، شما ممکن است وقت دیگری راحت باشید.

اگر واقعاً مهم‌ترین کارتان را ابتدای هر روز انجام دهید، تنها ترفند لازم برای بهره‌وری بیشتر را آموخته-اید.

این حقیقت که شکست اتفاق خواهد افتاد بهانه‌ای نیست برای این‌که منتظر شکست باشید. دلیلی وجود ندارد که افسرده باشید یا تسلیم شوید، فقط به این دلیل که چند تصمیم اشتباه خواهید گرفت. مهم این است که با همهٔ توانتان تلاش کنید زیرا تلاش و تمرین محرک روند یادگیری هستند. حتی اگر شکست بخورید، آن‌ها ضروری‌اند. بدانید که سرنوشت هیچ تصمیمی شکست نیست، اما گاهی شکست هزینه‌ای است که اگر می‌خواهید تصمیم درستی بگیرید، باید بپردازید. توقع پیروزی داشته باشید و از همان آغاز بر اساس همین توقع رفتار کنید.

پیشرفت معمولاً در پس راه‌حل‌های کسل‌کننده و آگاهی‌های ترک‌شده پنهان می‌شود. شما به اطلاعات بیشتری نیاز ندارید، به راهبرد بهتر هم نیاز ندارید، فقط باید راه‌حلی را که قبلاً جواب داده است، بیشتر انجام دهید.