عدد سه از جهات مختلف، عدد مزخرفی است. اول از همه برای اینکه صندلی وسایل بازی شهربازیها همیشه دونفره است؛ بنابراین، یکی مجبور است جوری رفتار کند که یعنی برایش مهم نیست کنار حفاظ منتظر بماند یا بغلدستِ کسی بنشیند که او هم تنهاست. برای همین است که سهتفنگدار با دارتانیان دوست شدند. این حرف را بهخاطر شهربازی نمیزنم؛ ولی عدد سه، عدد خوشیمنی نیست. میدانم که در هندسه، مثلث پایدارترین شکل است، مثل اهرام؛ ولی در زندگی واقعی مثلثها هیچوقت متساویالاضلاع نیستند. همیشه دو زاویه به هم نزدیکترند و زاویهٔ سوم خودبهخود کمی دورتر قرار میگیرد.
sepideh