کتاب پرسی جکسون (جلد دوم، دریای هیولاها)

«پس نکتهٔ اخلاقی‌اش چی شد؟» «نکتهٔ اخلاقی؟ خب تو فکر می‌کنی این افسانه است، اما این یه داستان واقعیه. مگه حقیقت نکتهٔ اخلاقی داره؟»

تالیا در دوازده سالگی تبدیل به درخت کاج شده بود. من... خب، من تمام تلاش خود را می‌کردم تا از او الگو نگیرم.

چگونه موسیقی می‌تواند باعث شود عده‌ای از مسیر زندگی‌شان خارج شوند؟ منظورم این است که برخی از آهنگ‌های «چهل آهنگ برتر» ممکن بود باعث شوند من هواپیمایم را با مغز به زمین بکوبم، اما واقعاً سایرن‌ها چه چیزی می‌توانستند بخوانند؟

می‌دانستم تایسون برای همیشه رفته است و آرزو می‌کردم کاش می‌شد غرق شوم.

مادرم برای صبحانه وافل آبی و تخم‌مرغ آبی درست کرد. او کار بامزه‌ای انجام می‌دهد، به این صورت که مناسبت‌های خاص را با غذای آبی جشن می‌گیرد. من فکر می‌کنم این روش اوست که می‌گوید همه‌چیز ممکن است. پرسی می‌تواند کلاس هفتم را بگذراند. وافل‌ها می‌توانند آبی باشند. معجزات کوچکی مانند آن.

فرشی ایرانی زمین را پوشانده بود.

«دونستن همیشه خوب نیست.»

مگه هرچند وقت یک‌بار این شانس رو دارم؟