کتاب بازنده ها نمی خندند

نگاهم به زیبایی‌های مسیر بود، در عجب بودم که این مسیر را یک‌بار رفته و برگشته بودم ولی چیزی از طبیعتش به چشمم نیامده بود. راست بود که می‌گفتند دل باید خوش باشد تا چشم زیبایی‌ها را ببیند

می‌دونی قانون تا جایی قابل اجراست که از حد تحمل آدم‌ها خارج نشه.