بریده‌هایی از کتاب برتری کوانتومی

روزی اروین شرودینگر فیزیکدان اتریشی با همکارش دربارهٔ این ایده که ماده موج است بحث می‌کرد. همکار او می‌گفت که اگر ماده مثل موج رفتار کند، آنگاه از چه معادله‌ای پیروی می‌کند؟ این پرسش شرودینگر را به فکر واداشت. فیزیکدان‌ها با امواج آشنایی داشتند، چون امواج در مطالعهٔ خواص اپتیکی نور مفید بودند و بیشتر اوقات به شکل امواج اقیانوس یا امواج صوتی در موسیقی تجزیه و تحلیل می‌شدند. این شد که شرودینگر به فکر افتاد معادلهٔ موج الکترون‌ها را پیدا کند، معادله‌ای که درک ما از جهان هستی را زیر و رو کرد. به معنایی، کل جهان هستی، با همهٔ عناصر شیمیایی‌اش از جمله من و شما، جواب‌های معادلهٔ موج شرودینگر هستند.

در سال ۲۰۲۱، دولت ایالات متحده نیز اعلام کرد که مبلغ ۶۲۵ میلیون دلار در تکنولوژی‌های کوانتومی، به سرپرستی وزارت انرژی، سرمایه‌گذاری می‌کند. شرکت‌های غولی چون مایکروسافت، IBM، و لاکهید مارتین نیز مبلغ اضافی ۳۴۰ میلیون دلار را در این پروژه سرمایه‌گذاری کردند.

کامپیوتر کوانتومی سیکامور شرکت گوگل، نخستین کامپیوتر کوانتومی که به برتری کوانتومی دست یافت، این توانایی را دارد که با تعداد پنجاه و سه کیوبیت‌اش ۷۲ میلیارد میلیارد بیت حافظه را پردازش کند. بنابراین کامپیوترهای رایج در برابر کامپیوتر کوانتومی سکامور، بازیچه‌هایی بیش نیستند.

در سال ۱۹۳۰، اینشتین به تنگ آمده بود. در ششمین کنفرانس سالوی در بروکسل، اینشتین تصمیم گرفت که با نیلس بور شاخ به شاخ شود و او را به چالش بکشد، چون بور طرفدار پیشتاز مکانیک کوانتومی بود. نبرد تایتان‌ها در راه بود و قرار بود که بزرگترین فیزیکدان‌های عصر بر سر سلسلهٔ فیزیک و سرشت واقعیت با یکدیگر مناظره کنند. آنچه در خطر بود، معنی هستی بود. پائول ارنفست فیزیکدان نوشته است که «چهره دو حریف را هنگام ترک تالار دانشگاه هرگز فراموش نمی‌کنم. اینشتین، آن شخصیت پرابهت، به آرامی گام برمی‌داشت و لبخند محو تمسخرآمیزی بر لب داشت و بور که فوق‌العاده دلخور بود شانه به شانهٔ او راه می‌آمد.»[۳] رعشه بر اندام بور افتاده بود و زیر لب با خود زمزمه می‌کرد، «اینشتین... اینشتین... اینشتین.»

پلانک که شاهد مهاجرت توده‌ای فیزیکدان‌های یهودی از آلمان بود، شخصاً به ملاقات آدولف هیتلر رفت و به او التماس کرد که دست از اذیت و آزار فیزیکدان‌های یهودی بردارد تا فیزیک آلمان نابود نشود. اما هیتلر بر او غضب کرد و به سرش داد کشید. پس از این ملاقات پلانک گفت که «با این مرد نمی‌شود از در استدلال وارد شد.» متأسفانه یکی از پسرهای پلانک به نام اروین بعدها در نقشهٔ ترور هیتلر دست داشت. اروین دستگیر و شکنجه شد. پلانک تلاش کرد که جان پسرش را نجات دهد و مستقیماً به هیتلر متوسل شد. لیکن اروین در سال ۱۹۴۵ اعدام شد.