بریده‌هایی از کتاب کودکی، نوباوگی، نوجوانی

انسان برای سعادتمندی هیچ راهی جز بهره‌جستن از حال و بی‌اعتنایی به آینده ندارد

او از آن دست جوانان آلمانیِ روس‌سرشتی بود که جوانمردی و دلاوری را برای فریفتن زنان به کار می‌گیرند.

دانستم که کامروایی انسان به عوامل بیرونی وابسته نیست و به برخوردش با آن عوامل بستگی دارد، و نیز اینکه انسانِ خوگرفته با ناملایمات هرگز احساس شوربختی نخواهد کرد

او اعتقاد داشت یک انسان تنها در شرایطی می‌تواند خوشبخت باشد که رفتاری نیکو و بسیار اخلاق‌مدارانه داشته باشد. تالستوی فیلسوف اصرار دارد که بین دو نوع خوشبختی تمایز قائل شود: «خوشبختی نشئت‌گرفته از مال‌ومکنت» و «خوشبختی رشدیافته در دامن فضیلت و نیکوکاری». به نظر او نوع اولْ خوشبختی کاذب است که بی‌ثبات و وابسته به فرازونشیب سرنوشت اتفاق می‌افتد. نوع دوم حقیقی و بی‌شک‌وشبهه است، زیرا تنها به خود شخص وابسته است؛ اینکه چقدر فرد در پیروی از آرمان‌های والای نیکی استوار و پایدار باشد.

سه روز تمام درس‌ها و تکالیفم را کنار گذاشتم و تنهاکارم این شده بود که روی تختم دراز بکشم و از مطالعهٔ رمان یا تناول شیرینی‌های عسلی که حاصل آخرین پشیزهایم بودند، لذت ببرم.