بریده‌هایی از کتاب عرش ارشیا

به قول فرمایش حضرت آقا، به دنبال راحتی نباشید و هرجا دیدید سختی وجود دارد خودتان را به سختی بزنید؛ سختی بندگی، سختی عبادت، سختی درس خواندن... و ارشیا با این سختی‌ها خودسازی کرد و به عرش رسید.

ارشیا با وجودی که فلافل خیلی دوست داشت، اما کنار نشسته بود تا همه غذا بخورند و بعد از اینکه مطمئن شد همه خورده‌اند و غذا به همه رسید، او هم شروع به غذا خوردن کرد...

«پسرم ما که سه نفریم، تو که با مسئول هیئت آشنا بودی، غذا کم آمده بود که یک غذا گرفتی؟» ارشیا گفت: «نه اتفاقاً غذا زیاد بود و می‌توانستم بیشتر بگیرم، اما نذری امام حسین (ع) «تبرک» است، و من یکی گرفتم تا افراد بیشتری بتوانند غذای نذری بخورند»

«خواستن، با یاری خدا، توانستن است».

ارشیا اراده‌ای قوی داشت. داخل کمدش جمله‌ای را چسبانده بود و آن را سرلوحهٔ کارهایش قرار می‌داد. آن جمله این بود: «یا می‌شه یا باید بشه».

در دفترچه یادداشتی که اخیراً و بعد از پرکشیدن ارشیا، پیدا کردیم بدهی‌های خود و زمان تسویه حساب آن‌ها را چنین یادداشت کرده بود: ۱۲۰۰۰ ذکر صلوات، ۲۱ نماز دو رکعتی (۴۲ رکعت)، ۳۱۳ دعای سلامتی امام زمان، یک ختم قرآن کامل به‌علاوهٔ ۸ جزء، ۱۲ هزار تومان نذر شاهزاده محمد، امام رضا (ع) و شهدای گمنام، ۱۲ نماز شب... زمان تسویه حساب: نصف آن تولد امام رضا (ع) و نصف دیگر تا عید سعید غدیر خم.

هدیه مخصوصی هم از قم برای صالح گرفته بود: کتاب عبدصالح. می‌خواست هرطور هست از دلش دربیاورد که یک وقت ناراحت نرود.‌