کتاب در مسیر بندگی

گرفتار یار حاج اسماعیل دولابی: هر وقت در زندگی‌ات گیری پیش آمد و راه بندان شد، بدان خدا این کار را کرده، زود برو با خدا خلوت کن. بگو با من چکار داشتی که راهم را بستی؟ هرکسی گرفتار است، در واقع گرفتهٔ یار است.

در زمان امام هادی علیه السلام شخصی از راه دور به ایشان نامه‌ای نوشت: آقا، من از شما دور هستم... گاهی حاجاتی دارم، مشکلاتی دارم... به هرحال چه کنم؟ حضرت در جواب ایشان نوشتند: لبت را حرکت بده. حرف بزن ... بگو ... ما دور نیستیم...

علامه طهرانی می‌فرمودند: مادر چون دلش گشوده می‌شود، درهای آسمان باز می‌شود؛ دل مادر گنجینه مهر خدا و سّر خداست.

علامه طباطبایی می‌فرمودند: ممکن است انسان گاهی اوقات از خدا غافل شود، پروردگار یک تب سخت چهل روزه به او می‌دهد تا یک بار از ته دل بگوید یا الله و به یاد خدا بیفتد.

مردم قلبِتان را با معصیت کردن سیاه نکنید، خدا قلب سیاه را نمی‌خرد...

چگونه بندگی کنیم؟ آیت الله بهجت می‌فرمود: با خود قول دهید اگر خداوند صد سال هم به شما فرصت زندگانی داد، یک بار هم نه عالماً و نه عامداً معصیت و خطا نکنید و واجبات را انجام دهید. که اگر چنین شد خدا شما را توفیق می‌دهد.

[الیوم عمل و لاحساب و غداً حساب و لا عمل] «امروز، روز عمل است، حسابی نیست؛ فردا روز حساب است و عملی نیست

علامه طباطبایی: هدف از آفرینش موجود ناقص، همان کمالی است که از راه حرکت نصیب آن‌ها می‌شود.

بلا برای قضای نماز صبح آیت الله شیخ حسنعلی نخودکی: در تمام عمرم تنها یک روز نماز صبحم قضا شد، پسر بچه‌ای داشتم آن روز از دست رفت. سحرگاه مرا گفتند: این رنج فقدان را به علت فوت نماز صبح مستحق شده‌ای! اینک اگر شبی تهجدم ترک گردد، صبح آن شب انتظار بلایی می‌کشم.

آیت الله بهجت: باید همه متوجه و ملتفت باشیم که هدف از خلقت، عبودیت است، برای تمام بشر. باید بدانیم که این یک کلمه «إِلّا لِیَعْبُدُونِ» معنایش این است که هرچه هست و نیست، در همین عبودیت خداست. هرچه هست و نیست، در تحصیل رضای خداست.

یکی از دوستان شیخ رجبعلی خیاط رضوان الله علیه نقل می‌کند: روزی خدمت ایشان بودم، فرمودند: جوانی را در برزخ دیدم که می‌گفت: نمی‌دانید اینجا چه خبر است! هنگامی که اینجا بیایید خواهید فهمید، هر نَفَسی که به یاد غیر خدا کشیده‌اید، به زیان شما تمام شده است!

آیت الله جوادی آملی: مرگ جاهلی نشانه زندگی جاهلانه است، چرا که مرگ، چشیدن عصاره حیات است. گویا شربتی است که هنگام احتضار می‌نوشد. اگر شهد است محصول کار شیرین اوست، و اگر تلخ باشد نیز نتیجه زیست اوست.

(ألِهذا خُلِقتَ!؟) یعنی آیا برای همین آفریده شدی!؟

ای فرزند، دنیا می‌خواهی نمازشب بخوان، آخرت می‌خواهی نمازشب بخوان

آیت الله شیخ حسنعلی نخودکی: در تمام عمرم تنها یک روز نماز صبحم قضا شد، پسر بچه‌ای داشتم آن روز از دست رفت. سحرگاه مرا گفتند: این رنج فقدان را به علت فوت نماز صبح مستحق شده‌ای! اینک اگر شبی تهجدم ترک گردد، صبح آن شب انتظار بلایی می‌کشم.

علامه طباطبایی: اگر انسان نیمی از عمر خود را مشغول پیدا کردن همسر باشد ضرر نکرده است زیرا می‌داند نیم دیگر عمر در آرامش و آسایش گذارنده می‌شود.

علامه طهرانی: آن خانواده یهودی که در بین خود با محبت و انس و الفت زندگی می‌کنند به خداوند نزدیک‌تر است از یک خانواده شیعه که در حال ناراحتی و کدورت با هم به سر می‌برند

یکی از شاگردان آیت الله دربندی می‌فرمود: وقتی این سه جمله را فهمیدم به آرامش رسیدم؛ هرچه خدا بخواهد همان می‌شود، خدا جز خوبی برای بندگانش نمی‌خواهد، پس هر چه برای ما بخواهد بهترین است.

قبل تکبیر و شروع نماز بگویید: «صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین»

آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی: مقام رضا مقامی است بر اساس مراتب عرفانی، آخرین درجه است، باید با خدا اُنس بگیریم و خشنود باشیم، اگر از خدا خشنود شدیم قطعاً به مقام رضا رسیده‌ایم و نتیجه آن آرامش درونی است.

صحنه عاشورا عالی‌ترین مناظر عشق بازی و مواطن جمال و جلال الهی و نیکوترین مظاهر اسماء رحمت و غضب است و برای اهل بیت: جز عبور از درجات سافل به عالی، درجات حیات جاویدان و فنای مطلق در ذات احدیت چیزی نبوده است.

یکی از شاگردان آیت الله دربندی می‌فرمود: وقتی این سه جمله را فهمیدم به آرامش رسیدم؛ هرچه خدا بخواهد همان می‌شود، خدا جز خوبی برای بندگانش نمی‌خواهد، پس هر چه برای ما بخواهد بهترین است.

حاج اسماعیل دولابی: هر وقت در زندگی‌ات گیری پیش آمد و راه بندان شد، بدان خدا این کار را کرده، زود برو با خدا خلوت کن. بگو با من چکار داشتی که راهم را بستی؟ هرکسی گرفتار است، در واقع گرفتهٔ یار است.

آیت الله جاودان: در ابتدای جوانی به آیت الله حق شناس سه دستور داده شده بود: نماز اوّل وقت و به جماعت، نافله شب، خوب درس خواندن که ایشان از همان ابتدا جانانه و مردانه به این سه دستور عامل می‌شود

در زمان امام هادی علیه السلام شخصی از راه دور به ایشان نامه‌ای نوشت: آقا، من از شما دور هستم... گاهی حاجاتی دارم، مشکلاتی دارم... به هرحال چه کنم؟ حضرت در جواب ایشان نوشتند: لبت را حرکت بده. حرف بزن ... بگو ... ما دور نیستیم... بحارالانوارج۵۳

آیت الله شاه آبادی: اگر گناه می‌کنید اما هنوز در قلبتان محبت به حضرت صدیقه (س) را دارید امیدوار باشید.

جایگاه امام زمان (عج) آیت الله بهجت؛ قلب‌ها از ایمان و نور معرفت خشکیده است، قلب آباد به ایمان و یاد خدا پیدا کنید تا برای شما امضا کنیم که امام زمان در آن جا هست، چقدر بگوییم امام زمان در قلب محبانش خانه دارد. اگر در خانه کس است یک حرف بس است...

وقتی این سه جمله را فهمیدم به آرامش رسیدم؛ هرچه خدا بخواهد همان می‌شود، خدا جز خوبی برای بندگانش نمی‌خواهد، پس هر چه برای ما بخواهد بهترین است.

آیت‌الله شاه‌آبادی: انسان دورترین سلسلهٔ موجودات است. ولی خدا دورش نکرده تا کنار بگذاردش، بلکه دورش گذاشته تا از طریق عشق و اطاعت نزدیکش کند، این جا آدم نشوی آن جا وارد آتش می‌شوی.

حاج اسماعیل دولابی: اگر غلام خانه‌زادی پس از سال‌ها بر سر سفره مولای خود نشستن، روزی غصه‌دار شود که فردا من چه بخورم؟ این توهین به مولا و صاحبش است. با این غصه خوردن صاحبش را اذیت می‌کند. بعد از عمری روزی خدا را خوردن، نباید برای روزی فردایمان غصه‌دار و نگران باشیم...