کتاب در مسیر بندگی به سبک شهدا

یه صندوق درست کرد و گذاشته بود توی خونه. بعد همه رو جمع کرد و از گناه بودن دروغ و غیبت گفت، مبلغی رو هم به عنوان جریمه تعیین کرد، عهد بستند هر کسی از این به بعد دروغ بگه یا غیبت کنه اون مبلغ رو به عنوان جریمه بندازه توی صندوق. قرار شد پولهای صندوق هم صرف کمک به جبهه و رزمنده‌ها کنند. طرح خیلی جالبی بود، باعث شد همهٔ اعضای خانواده خودشون رو از این گناه‌ها دور کنن، اگه هم موردی بود به هم تذکر می‌دادند. خاطره‌ای از شهید علی اصغر کلاته.

شهید مصطفی چمران: من نمی‌گویم ولی فقیه معصوم است ولی ملتی که به امر خدا به ولی فقیه اعتماد کند، خدا اجازه اشتباه به آن رهبر نمی‌دهد و به نوعی به آن معصومیت می‌دهد.

هیچ وقت نگذاشت عنان نفسش رها باشد. می‌گفت: رفتن این راه سخت است و توشه لازم دارد. توشه‌اش هم جز دین و دیانت و خودسازی چیز دیگری نیست. شهید مهدی باکری.

هیچ وقت نگذاشت عنان نفسش رها باشد. می‌گفت: رفتن این راه سخت است و توشه لازم دارد. توشه‌اش هم جز دین و دیانت و خودسازی چیز دیگری نیست. شهید مهدی باکری.

حمید می‌گفت: «شجاعت فقط توی جنگیدن و این چیزها نیست؛ شجاعت یعنی همین که بتونی کار درستی رو که خلاف رسم و رسومه، انجام بدی.» راوی: همسر شهید حمید ایرانمنش

آقا مهدی کسی نبود که با کت و شلوار شیک بیاید، دستش را به کمرش بزند و دستور بدهد. با یک لباس معمولی آمد پیش ما و گفت: «شماها را امروز فرستاده‌اند؟» فکر کردیم از خودمان است. یکی به او گفت: «آره، آن بیل را بردار بیار این‌جا مشغول شو!» او هم به روی خودش نیاورد. رفت بیل را برداشت و شروع کرد به کار. دو سه نفر آمدند گفتند: آقای شهردار! شما چرا؟ گفت: من و آن‌ها ندارد، کار نباید زمین بماند. ما هم از خجالت رفتیم بیل را از او بگیریم، نگذاشت. گفت: شماها خیلی زحمت می‌کشید. من افتخار می‌کنم بیل دستم بگیرم. رسم خوبان. شهید مهدی باکری

گفت: مواظب باش کسی که سر نماز حواسش جمع نباشه در زندگی هم اصلاً حواسش جمع نخواهد بود.

امام خمینی مرد صرفه جویی بود، یک بار کسی که مسئول امور مالی امام بود نامه‌ای به او نوشت و خدمت امام ارسال کرد، ایشان در کاغذ کوچک جواب داد و زیر آن نوشت: شما در این قطعه هم می‌توانید آن را بنویسید...

می‌گوید من درس خواندم و می‌ترسم که این درس خواندن من - که خرجی برایش شده و هزینه‌ای شده - تحمیل بر بیت‌المال بوده و این به گردن من باشد؛ وقتی که من شهید شدم موتور گازی من را بفروشید، پول‌های بانک من را بگیرید، بروید بدهید به بیت‌المال به‌جای آن!

این شهیدی که شما از یاد او و فداکاری او و شهادت او در میدان جنگ به هیجان می‌آیید، در داخل زندگی خانوادگی چه‌جوری مشی می‌کرده؟ در محیط عادی زندگی چه‌جوری عمل می‌کرده؟ این‌ها خیلی مهم است؛ یا نسبت به مسائلی که امروز برای ما مهم است، این‌ها چه‌جوری عمل می‌کرده‌اند؟

هنرمندان ما بیایند به میدان، هنر نگارش، هنر تصویرسازی متنی و کتابی، این‌ها خیلی چیز مهمّی است. فقط دنبال فیلم [نباشند]؛ فیلم خوب است، فیلم خیلی لازم است، بنده بارها هم تکیه کردم و توصیه کردم، الان هم توصیه می‌کنم لکن این تکیه روی فیلم ما را از کتاب غافل نکند. اگر چنانچه افرادی که اهل نگارشند، اهل قلم خوب هستند، اهل ذوق در این معانی هستند، بنشینند تصویرسازی کنند، کتاب‌هایی کوتاه که جوان حوصله کند بخواند، این‌ها را بسازند، کتاب تولید کنند؛ لازم نیست اغراق بکنند، لازم نیست خلاف واقع بگویند، همانی که هست را بدرستی بیان کنند، به زیبایی و شیوایی بیان بکنند؛ این، دل‌ها را جذب خواهد کرد؛ افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

نان سنگگ گرفته بودیم و می‌آمدیم طرف خوابگاه. چندتا سنگ به نانها چسبیده بود. مصطفی کندشان و برگشت سمت نانوایی. می‌گفت «بچه بودم، یه بار نون سنگگ خریدم، سنگ‌هاش رو خوب جدا نکرده بودم؛ بهش چسبیده بود. خونه که رسیدم، بابام سنگ‌ها رو جدا کرد داد دستم، گفت برو بده به شاطر، نانواها بابت این‌ها پول میدن.» شهید مصطفی احمدی روشن. یادگاران ۲۲

پیشکش به محضر مادر سادات او که سبک زندگی اسلامی را با تربیت چهار انسان کامل به بشریت آموخت و با شهادت به سوی خدای خود پرکشید

ای خدا، من باید از نظر علم نیز از همه برتر باشم تا مبادا که دشمنان مرا از این راه طعنه زنند. باید به آن سنگ‌دلانی که علم را بهانه کرده به دیگران فخر می‌فروشند ثابت کنم که خاک پای من هم نخواهند شد. باید همه آن تیره دلان مغرور و متکبر را به زانو در آورم، آن گاه خود خاضع‌ترین و افتاده‌ترین فرد روی زمین باشم. کتاب نیایش‌ها، شهید دکتر مصطفی چمران

شهدای ما الگو هستند. گاهی بعضی‌ها پیش ما شکایت می‌کنند که ما الگو به جوان‌هایمان نشان نمی‌دهیم؛ خب، این هزاران الگو ... این‌ها را برجسته کنید؛ سیمای منوّر این‌ها را درست در مقابل چشم جوان‌ها نگه دارید. بیان آنچه این‌ها در زندگیشان عمل می‌کردند، چه‌جوری رفتار می‌کردند، چه‌جوری خرج می‌کردند، به وظیفه چه‌جوری نگاه می‌کردند،

در دوران بارداری و شیردهی، جلال تأکید فراوانی بر دائم‌الوضو بودن و تلاوت قرآنم می‌کرد.

«شجاعت فقط توی جنگیدن و این چیزها نیست؛ شجاعت یعنی همین که بتونی کار درستی رو که خلاف رسم و رسومه، انجام بدی.»

بارها با خود می‌گوییم که چون گرفتاریم از خدا دور شده‌ایم، اما نمی‌دانیم که چون از خدا دور شده‌ایم گرفتاریم.

نمازهای آن‌ها معراج بود. نماز اول وقت و جماعت،‌ محور تمام برنامه‌های معنوی آن‌ها بود. یقین داشتند که هر کسی به هر مقام معنوی رسید، از نماز بود. نماز اولین و آخرین دستور معنوی اهل بیت: و اولین سوال قیامت بود. ما نیز سبک زندگی معنوی شهدا را الگوی خود قرار می‌دهیم.

اشکال کار ما اینه که برای همه وقت می‌زاریم جز برای خدا! نمازمون رو سریع می‌خونیم و فکر می‌کنیم زرنگی کردیم اما یادمون میره اونی که به وقت‌ها برکت می‌ده فقط خود خداست.