بریده‌هایی از کتاب پیچ زندگی

سعی کنید با کسی ازدواج کنید که بتوانید در کنارش خودتان باشید و لازم نباشد نقش بازی کنید. فردی می‌گوید وقتی من با او بیرون می‌روم، خسته می‌شوم، زیرا مدام باید مراقب باشم که حرفی نزنم و کاری نکنم که برای او ناخوشایند باشد، رفتار و گفتارم باعث رنجش او نشود و در برابرش خوب حرف بزنم یا مدل خاصی راه بروم یا با حالت خاصی لبخند بزنم؛ این ازدواج، ازدواج موفقی نخواهد بود. کسی را باید انتخاب کنید که رفتارش با شما راحت باشد یا به‌گونه‌ای باشد که بتوانید در کنارش خود واقعی‌تان باشید، همانی که همیشه هستید. دغدغهٔ این‌که کنارش چگونه بنشینید، حرف بزنید، راه بروید و غذا بخورید را نداشته باشید و وقتی در کنارش هستید، خسته نشوید. این یکی از طلایی‌ترین تکنیک‌هاست.

ازدواج نیاز به مهارت دارد، همان‌طور که برای تعمیر ماشین به مهارت نیاز است. انسان باید بداند که برای ازدواج و انتخاب همسر نیازمند آموزش است. مشورت با مشاوران ازدواج و متخصصانِ این حوزه می‌تواند در موفقیت او تأثیرگذار باشد. استفاده نکردن از امکانات خوبی که امروز برای ازدواج جوانان در جامعه به‌وجود آمده‌است ممکن است به ازدواجی ناموفق بینجامد. وقتی انسان می‌تواند از یک کارشناس و راه‌آشنا استفاده کند تا آن‌ها در انتخاب به او کمک کنند، لازم است که این کار را انجام دهد. افراد در مسائل پیش‌پاافتاده‌ای مانند خرید ماشین یا گوشیِ همراه سعی می‌کنند از طریق مشورت با کارشناس و آشنایانِ به آن موضوع، آگاهی کاملی از آن به‌دست آورند، در حالی که اشتباه در این مسائل تنها به ضررهای مالی چندمیلیون می‌انجامد، اما اشتباه در ازدواج بسیار زیان‌بار خواهد بود.

برخی از آدم‌ها با خودشان هم نمی‌توانند زندگی کنند. به این معنا که اگر شخصی، عیناً همانند خودشان، در کنارشان قرار گیرد، باز هم با او درگیر می‌شوند. این آدم‌ها از وجود خودشان احساس رضایت نمی‌کنند و در کنار خودشان نیز احساس خوبی ندارند و مدام به‌دنبال تغییر ظاهر، تغییر گوشی موبایل، ماشین و مانند آن هستند. مدام با مادر و پدر ناسازگارند، از خواهر و برادر فاصله می‌گیرند و با دوستانشان درگیر می‌شوند و کسی را در کنار خود، با آرامش نگه نمی‌دارند. چنین آدمی آیا می‌تواند با شخصی غریبه کنار بیاید؟ گمان نکنید که شما برای او با دیگران تفاوت دارید.

کسی که می‌خواهد ازدواج کند ابتدا باید پدر و مادرش را طلاق بدهد. طلاق پدر و مادر به این معنا نیست که با آن‌ها قطع ارتباط کند. می‌تواند آن‌ها را دوست داشته باشد، عاشقشان باشد، به آن‌ها سر بزند و کمکشان کند. منظور از «طلاق»، قطع وابستگیِ عاطفی نسبت‌به پدر و مادر است. پسری که هنوز پسر مادرش است و نقش عاطفی پدر را برای مادرش بازی می‌کند، برای ازدواج آماده نخواهد بود. بعضی از مادرها وقتی پسردار می‌شوند، کمبودهای عاطفی خود در ارتباط با شوهرشان را با محبت آن‌ها جبران می‌کنند. وقتی این پسر ازدواج می‌کند، همسرش حکم زن دوم را برای او دارد. از سوی دیگر، ممکن است دختری رابطهٔ عاطفی عمیقی با مادر یا پدرش داشته باشد و به‌شدت به آن‌ها وابسته باشد. هنگامی که این دختر ازدواج می‌کند، شوهرش اولویت دوم او خواهد بود،

انسان‌ها خانواده‌ای که در آن به دنیا آمده‌اند را انتخاب نکرده‌اند، اما معمار خانواده‌ای هستند که خودشان با ازدواج تشکیل می‌دهند. بنابراین اگر از ازدواج و انتخاب خود و سپس از زندگی رضایت نداشته باشند، دیگر نمی‌توانند پدر و مادر، جامعه و دیگران را مقصر بدانند. در ازدواج، این «شما» هستید که انتخاب می‌کنید. صحبت می‌کنید، یکدیگر را می‌شناسید، با همدیگر تعامل می‌کنید و درنهایت تصمیم می‌گیرید. در گذشته، شرایط با امروز تفاوت داشت؛ در تصمیم گرفتن برای ازدواج، خانواده‌ها بیشتر دخیل بودند و حتی نظر خود را تحمیل نیز می‌کرده‌اند، اما اکنون دیگر فشار خانواده‌ها کم شده‌است. بنابراین حتماً با چشم باز انتخاب کنید، مشورت بگیرید، تحقیق و بررسی کنید و تا تردیدهایتان برطرف نشده‌است و همهٔ سؤال‌هایتان را نپرسیده‌اید و خیالتان راحت نشده‌است، وارد رابطهٔ جدی نشوید.

طرف مقابل باید هدفش از ازدواج روشن باشد. یکی از پرسش‌هایی که در جریان خواستگاری باید پرسیده شود دلیل واقعی ازدواج است. این‌که شخصی بگوید سنت پیامبر (ص) است، همه در این سن ازدواج می‌کنند، خواستهٔ خانواده بوده‌است و مانند آن، هیچ‌یک دلیل درستی برای ازدواج نیست. این پرسش‌ها حتماً باید پرسیده و پاسخ داده شود: با ازدواج درپی چه هستی؟ چه چیزی می‌خواهی به‌دست بیاوری؟ فکر می‌کنی با این کار چه اتفاقی برایت خواهد افتاد و چه امکاناتی در اختیارت قرار خواهد گرفت؟ چه تغییر و تحولی در زندگی‌ات رخ خواهد داد؟

با کسی ازدواج کنید که احترام شما و خانواده‌تان را نگه دارد. کسی که احترام دیگران را رعایت می‌کند و حرمت خودش و خانوادهٔ خودش و شما را نگه می‌دارد، انتخاب بسیار خوبی خواهد بود، اما کسی که احترام خودش، شما و خانوادهٔ دو طرف را نگه نمی‌دارد، به پدرش بی‌احترامی می‌کند و به مادرش پرخاش می‌کند در عصبانیت، به شما و خانواده‌تان نیز بی‌احترامی خواهد کرد. کسی که خیلی راحت می‌تواند به دیگری بی‌احترامی کند آدمی نیست که در زندگی به شما آرامش دهد. احترام و ادب در زندگی بسیار مهم است. کسی را برای ازدواج انتخاب کنید که احترام گذاشتن را آموخته باشد.

ازدواج قرار نیست هیچ مسئله‌ای را حل کند. درواقع ازدواج درمان‌گر نیست. برخی گمان می‌کنند اگر ازدواج کنند، مشکلاتشان حل خواهد شد. این کاملاً اشتباه است. اشتباهی که قدیمی‌ها مرتکب می‌شدند این بود که معتقد بودند ازدواج موجب سربه‌راه شدن فرزندان خواهد شد. در صورتی که با زن گرفتن و شوهر کردن قرار نیست چیزی درست شود. قرار نیست فرد مشکلاتی داشته باشد و با ازدواج آن‌ها را رفع کند. ازدواج فقط تغییری در سبک زندگی فرد ایجاد می‌کند، حلال مشکلات نیست. به‌عنوان مثال، شخصی که حسود است با ازدواج، حسادتش از بین نمی‌رود. فرد سیگاری پس از ازدواج نیز سیگار می‌کشد. شخصی که به‌دلیل بی‌توجهی دوستش به هم ریخته‌است و مشکل عاطفی دارد، پس از ازدواج نیز به‌دلیل بی‌توجهی همسرش همچنان همین مشکل را خواهد داشت.

اگر قصد ازدواج دارید همسرداری را بیاموزید. آشپزی، خانه‌داری و مسائل مربوط به مدیریت خانه را در زندگی نیز می‌توان یاد گرفت. آنچه مهم است چگونگی شناخت طرف مقابل است. یاد بگیرید زن به چه معناست و چگونه باید با یک زن صحبت و برخورد کرد؟ روحیات و عواطف او به چه شکلی است و از چه چیزهایی خوشش می‌آید؟ همچنین مردها را بشناسید؛ چگونه باید با یک مرد صحبت کرد؟ چه چیزی باعث عصبانیت او می‌شود؟ چگونه می‌توان ناراحتی او را برطرف کرد؟ از چه چیزهایی خوشش می‌آید؟ چگونه باید نقش یک زن را در برابر او بازی کرد؟