کتاب از‌ خجالت مردن!

هیچ‌کس نیست که همه دوستش داشته باشند. چرا او باید انتظار داشته باشد که استثنای بزرگ این قانون باشد و همه او را دوست داشته باشند؟ اصلاً مگر خودش به هرکسی که ملاقات می‌کرد احساس مثبتی داشت؟ البته که نه. چیزهای زیادی وجود دارد که افراد در آن‌ها با هم تفاوت دارند.

او احساس می‌کرد که رختخواب تنها جایی است که می‌تواند از بررسی و ارزیابی دیگران در امان باشد.

اشکالی ندارد اگر بعضی از افراد شما را دوست نداشته باشند یا گاهی تأییدتان نکنند. این مسئله اجتناب‌ناپذیر است.

شما نمی‌توانید همیشه همهٔ مردم را راضی کنید. این کار امکان‌پذیر نیست و ضرورتی هم ندارد.

گفت‌وگوهای هوشمندانه‌ای که در فیلم‌ها می‌شنوید و در کتاب‌ها می‌خوانید توسط هنرمندان ساخته شده است؛ ولی وقتی گفت‌وگوهای واقعی و روزمره نوشته شوند، اغلب نامفهوم به نظر می‌رسند.

هدف رهایی از اضطراب نه دست‌یافتنی است، نه واقع‌بینانه.

اشکالی ندارد اگر بعضی از افراد شما را دوست نداشته باشند یا گاهی تأییدتان نکنند. این مسئله اجتناب‌ناپذیر است.

نحوهٔ تفسیر موقعیت‌های اجتماعی که از آن‌ها می‌ترسید و چگونگی کنارآمدن با آن موقعیت‌ها تعیین می‌کند که آیا ترس اجتماعی شما از بین می‌رود، قابل‌کنترل می‌ماند یا با گذشت زمان بدتر می‌شود.

هیچ‌کس از احساس ترس و ناراحتی لذت نمی‌برد.

اجتناب فقط عمر جمع‌هراسی را طولانی‌تر می‌کند.

شخصی که از غذاخوردن در جمع می‌ترسد و دائماً از رستوران‌ها و غذاخوردن گروهی پرهیز می‌کند، هرگز این فرصت را نخواهد داشت که ببیند می‌تواند یک وعدهٔ غذایی را بدون وقوع حادثهٔ ناشیانهٔ «فاجعه‌بار» تمام کند.

این یکی از متناقض‌ترین ویژگی‌های اضطراب است که شما با فکرکردن به اینکه بدترین اتفاق خواهد افتاد، ممکن است ناخواسته آن اتفاق را رقم بزنید.

شما می‌خواهید به چالش کشیده شوید، نه اینکه غرق شوید

بی‌نقص‌بودن مهم نیست؛ من هم مثل بقیه انسان‌ام. من از داشتن جرئت رویارویی با این موضوع احساس غرور می‌کنم.

هربار که از موقعیتی اجتناب می‌کنید یا به خود می‌گویید که «من نمی‌توانم این کار را انجام دهم» اعتمادبه‌نفستان را از بین می‌برید.

بیشتر رویارویی‌ها ناراحت‌کننده و اضطراب‌آورند. درواقع، چون شما نمی‌توانید یاد بگیرید که با اضطراب کنار بیایید مگر اینکه آن را تجربه کنید، باید اضطراب‌آور باشند. بااین‌حال، رویارویی باعث می‌شود یاد بگیرید که اضطراب نمی‌تواند به شما آسیب برساند و علائم عصبی درنهایت برطرف می‌شوند. شما می‌توانید ناراحتی موقتی را در صورت هدفمندبودن درد تحمل کنید. در نتیجهٔ این اقدامات متوجه خواهید شد که به مرور زمان در موقعیت‌های اجتماعی می‌توانید بسیار راحت‌تر از آنچه تصور می‌کردید رفتار کنید.

تریسی متوجه شد که هیچ‌کس نیست که همه دوستش داشته باشند. چرا او باید انتظار داشته باشد که استثنای بزرگ این قانون باشد و همه او را دوست داشته باشند؟ اصلاً مگر خودش به هرکسی که ملاقات می‌کرد احساس مثبتی داشت؟ البته که نه. چیزهای زیادی وجود دارد که افراد در آن‌ها با هم تفاوت دارند. خود او تمایل داشت با برخی از افراد دوست شود و از برخی دیگر فاصله بگیرد. دلایل دوست‌داشتن یا دوست‌نداشتن هرکسی اغلب به گذشته و ارتباطات شخصی‌اش مربوط می‌شود تا به ویژگی‌ها، دستاوردها یا رفتار شخصی دیگر. به عبارت دیگر، دوست‌داشتن یا دوست‌نداشتن و تأییدشدن یا تأییدنشدن تا حد زیادی شخصی و ذهنی است.