کتاب فرار بی فرجام

جان برخی آدمیان از اندوه بسیار بیش‌تر به وجد می‌آید تا از شادی. آدمی اشک‌های بسیاری را در گلو فرومی‌خورد، اما گرانبهاترینِ این اشک‌ها سرشکی است که هرکس به حال خویش می‌ریزد.

من اصلا نمی‌توانم در این دنیا شغلی داشته باشم، مگر این‌که بابت به‌خشم‌آمدن از دست این دنیا پولی به من بدهند. حتی نمی‌توانم با یکی از اندیشه‌های حاکم بر این زمانه کنار بیایم.