کتاب به دور از تنش

شاید تنها راه دوست‌داشتن برخی از اعضای خانواده این باشد که آن‌ها را از راه دور دوست داشته باشیم.

اینکه بفهمید چه کسی هستید، جدا از اینکه در دوران کودکی به شما گفته شده چه کسی باشید، به سلامت روانتان کمک می‌کند.

تربیت فرزندان بالغ به معنای حمایت از آن‌هاست، نه مدیریت کارهایشان.

داشتن انتظاراتی از دیگران منطقی است، اما اینکه دیگران انتظارات ما را برآورده می‌کنند یا خیر از کنترل ما خارج است.

روابط سالم می‌تواند به عمر شما بیفزاید و در مقابل روابط ناسالم بیماری‌هایی مانند سرطان، مشکلات قلبی، افسردگی، اضطراب و اعتیاد در پی دارد.

گذشته را به یاد داشته باشید، اما در آنجا گیر نکنید.

اگر افراد خانواده با افسردگی کلنجار می‌روند، احتمالاً شما نیز به آن مبتلا خواهید شد؛ نه به این خاطر که ژنتیکی است، بلکه چون شما در آن محیط بزرگ شده‌اید و شاهد آن شرایط بوده‌اید. والدین افسرده برخورد متفاوتی با کودکان خود دارند و دیدگاه فیزیکی و عاطفی متفاوتی را به کودک القا می‌کنند. این عمل به نوبهٔ خود باعث می‌شود که کودکان رفتارهایی مشابه والدینشان نشان دهند.

شما این قدرت را دارید که داستان خود را بنویسید و درعین‌حال به خانواده‌تان اجازه دهید فرهنگشان را حفظ کنند.

پذیرش یعنی به دیگران اجازه دهید همان چیزی باشند که تمایل دارند، چه موردپسند شما باشد چه نباشد. این امر به معنای تسلیم‌شدن نیست، بلکه فقط تسلیم چیزی می‌شوید که درحال‌حاضر وجود دارد و با انجام‌دادن این کار می‌توانید آرامش را در رابطهٔ خود حفظ کنید.

زمانی زنده می‌مانید که چرخه را تکرار نکنید و وقتی پیشرفت خواهید کرد که مسیر جدیدی را خلق کنید

با غلبه بر احساسات نمی‌توانید گذشته را تغییر دهید. این مهم است که حین ادامهٔ زندگی با احساسات خود کنار بیایید.

اعتیاد انتخاب نیست، بلکه ناتوانی در انتخاب است

تا موقعی که نفس می‌کشید برای تغییر دیدگاه و رفتارتان دیر نیست.

خستگی شایع‌ترین دلیل تغییر است.

وقتی کودک فرد بالغ در رابطه باشد، جدی‌گرفتن رفتارهای والدین سخت می‌شود. امی سال‌ها انتظار داشت که مادرش بزرگ شود. در روزهای تعطیل، مادرش افراد خانواده را دشنام می‌داد و حفظ آرامش در مکان‌های عمومی برایش دشوار بود. امی مادرش را فردی نابالغ می‌دانست و از او می‌خواست که متناسب با سنش رفتار کند. اما سن فیزیکی بلوغ روانی را تعیین نمی‌کند.

حل‌کردن مسائلی که خودشان از پس انجام‌دادنش برمی‌آیند وظیفهٔ من نیست.

شما نمی‌توانید از دیگران در برابر آسیبی که خودشان مسبب آن هستند محافظت کنید. همچنین، نمی‌توانید دائماً مراقب آن‌ها باشید و درعین‌حال حواستان به زندگی خودتان نیز باشد.

وقتی که دیگران از پس انجام‌دادن کاری برنمی‌آیند، شیوهٔ حل مسئله را به آن‌ها نشان دهید، نه اینکه آن کار را برایشان انجام دهید

اگر به شما گفته شده باشد که کافی نیستید یا قبول داشته باشید که کافی نیستید، هرجا که بروید پیام «من شایسته نیستم» را نمایش می‌دهید.

روابط خانوادگی رایج‌ترین نوع روابط ناسالم است.

وقتی معیار اولیهٔ شما ناکارآمد است، تغییر به‌سمت الگوی سالم‌تر اغلب شروع از صفر است.

چند یادآوری برای افرادی که روابط خانوادگی دشواری دارند - شما تنها نیستید؛ چیزی به نام خانوادهٔ همه‌چیزتمام وجود ندارد. - شما مجبور نیستید با افراد ناسالم ارتباط برقرار کنید. - شما مجبور نیستید همهٔ افراد خانوادهٔ خود را دوست داشته باشید. - شما نمی‌توانید روابط سالمی با افرادی که تمایلی به آن ندارند ایجاد کنید. - با گفتن حقیقت به هیچ‌کسی خیانت نکرده‌اید. به خودتان افتخار کنید. - اشکالی ندارد که با افراد دیگر خانوادهٔ خود متفاوت باشید. - شما می‌توانید با افرادی که با شما نسبتی ندارند روابط خانوادگی ایجاد کنید.

نوشتن باعث پاک‌سازی افکار شما می‌شود و به شما کمک می‌کند تا ذهن خود را در لایه‌های عمیق‌تری مرتب کنید.

بخش بزرگی از تمام روابط خود شما هستید.

این را به خاطر بسپارید: مجبور نیستید بدرفتاری دیگران را فقط چون عضوی از خانوادهٔ شما هستند بپذیرید. شما مجبور نیستید به‌خاطر اینکه خاطرات مشترکی با هم دارید روابط ناسالم را ادامه دهید. روابط سالم در عشق، احترام متقابل و وابستگی ریشه دارد. از خودتان بپرسید: آیا رابطه‌ای که برای آن تلاش می‌کنم از ارزش‌های من و آنچه در زندگی می‌خواهم حمایت می‌کند؟

برخی از افراد داستان شما را درک نمی‌کنند و متقابلاً شما هم از داستان خیلی‌های دیگر سر درنمی‌آورید. با این واقعیت که برخی افراد منظور شما را متوجه نمی‌شوند کنار بیایید. پذیرش این موضوع زندگی شما را بسیار آسان‌تر می‌کند. تا حدودی منطقی است که نگران طرزفکر دیگران باشیم، اما صرف زمان بیش از حد برای این موضوع شما را از ایجاد تغییرات مثبت بازمی‌دارد.

وقتی که با هم‌وابستگی به مشکل خوردید، این جملات را تکرار کنید: - دارم نه‌گفتن را یاد می‌گیرم. - به دیگران اجازه می‌دهم از خودشان مراقبت کنند. - مستقل عمل می‌کنم. - برای خودم محدودیت‌هایی را تعیین می‌کنم. - بیش از حد در مشکلات دیگران غرق نمی‌شوم. - می‌دانم که دیگران می‌توانند زندگی خودشان را مدیریت کنند. - حاضرم کنار بکشم و همه‌چیز را رها کنم. - من مستحق این هستم که بتوانم از خودم مراقبت کنم. - من مسئول رفتار خودم هستم.

شما نمی‌توانید دیگران را تغییر دهید، پس منتظر آن نباشید پذیرش این حرف آسان نیست، اما خیال شما را راحت می‌کند. اگر راه‌حل مشکل را برمبنای تغییر دیگران بگذارید، مشکل هرگز حل نخواهد شد. شما فقط می‌توانید مسائل مربوط به خودتان را کنترل کنید.

مجبور نیستید ثابت کنید حق با شماست. می‌دانم که کنارآمدن با سوءبرداشت دیگران از رفتارتان کاری دشوار است، اما باید این واقعیت را بپذیرید که برخی افراد شما را درک نمی‌کنند.

والدین افرادی معمولی‌اند که بچه‌دار شده‌اند یادتان باشد که والدین ما قبل‌از بچه‌دارشدن افرادی معمولی بوده‌اند و لزوماً به ما یاد نمی‌دهند که چگونه مسئولیت‌پذیرتر، عاقل‌تر، بخشنده‌تر یا هرچیز دیگری باشیم. پدر و مادربودن صرفاً به معنای انسانی است که بچه‌دار شده است. دیدن والدین همچون افرادی معمولی بخشی از رشد شخصیت است.