کتاب زندگی خوب

«یک آدم غمگین می‌تواند تو را سریع‌تر (بسیار سریع‌تر از یک میکروب) از پا بیندازد.»

این امکان وجود دارد که در جمع احساس تنهایی کنید و با همسرتان در رابطه باشید اما باز هم تنهایی آزارتان بدهد. در واقع ما این را می‌دانیم که روابط زناشوئی پرتنش که در آن عشق و عاطفه کمی در جریان است حتی از طلاق هم برای سلامتی ضرر بیشتری دارد.

«هیچ مسیری با وجود یک همراه خوب طولانی نیست.»

تنها چیزی که می‌توان با قطعیت پیش‌بینی کرد این است که رویدادهای غیرمنتظره (و نحوه واکنش ما به آن‌ها) می‌تواند زندگی‌مان را به کل تغییر دهد

به قول یک ضرب‌المثل عبری «آدمیزاد نقشه می‌ریزه و خدا خندش می‌گیره.»

زمانی که وقت و توجه‌مان را صرف چیزی می‌کنیم، فقط در حال پرداختن و خرج‌کردن نیستیم، بلکه عمر و زندگی‌مان را می‌دهیم. همان‌طور که یک‌بار فیلسوف برجسته سیمون ویل در نوشته‌هایش عنوان کرد: «توجه کمیاب‌ترین و خالص‌ترین نوع سخاوت و بخشندگی است». به این دلیل که توجه (وقت) باارزش‌ترین دارایی ماست.

«توجه کمیاب‌ترین و خالص‌ترین نوع سخاوت و بخشندگی است».

زندگی خوب یک مقصد نیست. زندگی خوب یک مسیر است و افرادی که طی این مسیر با شما قدم می‌زنند هم بخشی از این مسیر هستند.

مثال به ندرت اتفاق می‌افتد فردی موقع پدر یا مادر شدن از آمادگی کامل برخوردار باشد؛ اما پدر و مادر شدن و مسئولیت یک انسان کوچک و نحیف چیزی است که بسیاری از ما را آماده می‌کند

«داشتن روابط خوب ما را سالم‌تر و خوشحال‌تر نگه می‌دارد.»

قول یک ضرب‌المثل عبری «آدمیزاد نقشه می‌ریزه و خدا خندش می‌گیره.»

مطالعات زیادی نشان داده‌اند زمانی که از پرداختن به چالش موجود در یک رابطه طفره می‌رویم، نه فقط آن مشکل از میان نمی‌رود، بلکه می‌تواند بدتروبدتر شود. مشکل اولیه در رابطه‌مان رسوخ کرده و می‌تواند به مشکلات گوناگون دیگری دامن بزند.

«وقتی بچه بودیم، عادت داشتیم فکر کنیم که وقتی بزرگ شدیم دیگر آسیب‌پذیر نخواهیم بود؛ اما بزرگ‌شدن یعنی پذیرش آسیب‌پذیری و زنده‌بودن یعنی آسیب‌پذیربودن.»

نحوه حضور و بودنتان در جهان نه بر روی سنگ که بهتر است بگوئیم بر شن و ماسه حک شده است

وقتی به سیگنال ثابتی که در طول هشتادوچهارسال پژوهش و صدها مقاله تحقیقی به صورت مداوم دریافت کرده‌ایم، فکر می‌کنیم، تنها به این پیام ساده می‌رسیم: داشتن روابط مثبت برای بهزیستی انسان‌ها امری ضروری است.

همان‌طور که دیتون و کانمن نیز در پژوهششان بیان کردند: «پول بیشتر لزوماً شادی بیشتری نمی‌آورد، اما پول کم منجر به دردورنج می‌شود».

هروقت که گوشی‌مان را برمی‌داریم یا آنلاین می‌شویم، دسترسی بالقوه‌مان را افزایش می‌دهیم و به سمت آسیب‌پذیری و شکنندگی بیشتر آغوش می‌گشاییم.

احساس زنده‌بودن به معنای واقعی فقط با توجه و تمرکز به آنچه درست در پیش چشممان رخ می‌دهد، به دست می‌آید؛ با محکم چسبیدن به ادراک‌های حسی (حس‌های بدنمان، چیزهایی که می‌بینیم و می‌شنویم یا حضور افرادی که در کنارمان هستند).

آنچه بیش از همه از اهمیت برخوردار است، چالش‌هایی نیست که در روابطمان با آن‌ها مواجه می‌شویم، بلکه چگونه مدیریت‌کردن آن‌هاست.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که اکثر مردم صرف‌نظر از هویت جنسیتی‌شان، نزدیکی و صمیمیت مشابهی از دوستانشان می‌خواهند و نیاز دارند.

زندگی خوب درس‌هایی از طولانی‌ترین پژوهش جهان در زمینه شادکامی نتایج دانشگاه هاروارد برای داشتن زندگی خوب نویسندگان: رابرت والدینگر، مارک شولز مترجم: مریم رضایی انتشارات اندیشه آگاه

جان اف. کندی (که خودش نیز از شرکت‌کنندگان پژوهش هاروارد بود) در دوره میانسالی به خوبی این نکته را فهمیده بود. زمانی که رئیس‌جمهور بود، این جمله مشهور را گفت: «نپرسید کشورتان چه کاری می‌تواند برایتان انجام دهد، بپرسید شما چه کاری می‌توانید برای کشورتان انجام دهید» و از این حرف صرفاً منظوری سیاسی نداشت، بلکه هدفش یک راهنمایی برای رشد عاطفی و تکامل شخصیتی افراد نیز بود.

ما خودخواه و خودپسند هستیم، اما لازم است که عاقلانه خودخواه باشیم، نه احمقانه. اگر دیگران را نادیده بگیریم، ما هم نادیده گرفته خواهیم شد. ما می‌توانیم به مردم آموزش بدهیم که بهترین راه برای برآورده‌کردن نیازها و خواسته‌هایشان این است که به خیر و سعادت دیگران علاقمند باشند

کمک‌کردن به دیگران به نفع کسی است که کمک‌رسانی می‌کند. یک اتصال عصبی و منطقی بین سخاوت و بخشندگی با شادی وجود دارد. سخاوتمندبودن روشی برای تحریک مغز است تا احساسات خوب را تجربه کند و آن احساسات خوب ما را وا می‌دارد تا در آینده بیشتر و بیشتر به دیگران کمک کنیم.