«سیّد! همیشه این را در نظر داشته باش که شیعه برای یک بار در حقِ امامش و وَلیّاش ظلم کرد، کوتاهی نمود و او را در صحرای کربلا در روزِ عاشورا تنها گذاشت و به واسطه و به سببِ به شهادت رسیدنِ امام حسین (ع) و تنها گذاشتنِ او در میانِ کفار و مشرکانِ کوفی و اموی، خداوندِ متعال چهارده قرن، نعمتِ جهاد در رکابِ امامِ بحق و زمانش را از او گرفت.