بریده‌هایی از کتاب دست روی دست نگذاریم

ما انسان‌ها هنگام مواجهه با شواهدی که نشان می‌دهد خطایی از ما سر زده است، به‌طور فطری دلمان می‌خواهد دنبال کسی بگردیم تقصیر را گردن او بیندازیم. چون اگر تقصیر خودمان نباشد، به خودمان و چه‌بسا دیگران می‌قبولانیم ذاتاً آدم پاکی هستیم

اگر برای انفعال خودمان در گذشته توضیحی نداشته باشیم، به‌سختی می‌توانیم مسیرمان را تغییر دهیم

«تاریخ باید ثبت کند بزرگ‌ترین مصیبت این دوران گذار اجتماعی، سکوتِ مخوف آدم‌های راست‌کردار بود، نه بانگ کرکنندهٔ آدم‌های زشت‌کردار.»