کتاب محدودیت صفر!

چهار عبارت ساده را بارها و بارها، بی‌وقفه و خطاب به خداوند تکرار می‌کنید. "دوستت دارم." "متأسفم." "مرا ببخش." "سپاسگزارم."

انرژی‌های سمی درون شما را بیرون می‌ریزد تا تأثیر افکار، گفتار، کردار و اعمال الهی را امکان‌پذیر نماید."

من زندگی و روابطم را بر اساس بینش‌های زیر اداره می‌کنم: ۱. جهان فیزیکی تحقق افکار من است. ۲. اگر افکار من سرطانی باشد، یک واقعیت فیزیکی سرطانی ایجاد می‌کند. ۳. اگر افکار من بی‌عیب باشند، یک واقعیت فیزیکی پر از عشق ایجاد می‌کنند. ۴. من ۱۰۰% مسئول ایجاد جهان فیزیکی خود به شکلی که هست هستم. ۵. من ۱۰۰% مسئول اصلاح افکار سرطانی هستم که واقعیتی بیمارگونه ایجاد می‌کنند. ۶. در بیرون هیچ وجود ندارد. همه‌چیز به‌صورت افکار در ذهن من است.

دکتر هیولن توضیح داد: «شما دو راه برای زندگی کردن دارید. راه خاطرات و راه شهود. خاطرات برنامه‌هایی قدیمی هستند که بازپخش می‌شوند.

چهار عبارت ساده را بارها و بارها، بی‌وقفه و خطاب به خداوند تکرار می‌کنید. "دوستت دارم." "متأسفم." "مرا ببخش." "سپاسگزارم."

دانشمند عصب‌شناسی به نام بنجامین لیبت در آزمایش معروفی با وصل دستگاه الکتروآنسفالوگرافی به عده‌ای نشان می‌دهد در مغز افراد چه اتفاقی می‌افتد. معلوم شد که فعالیت مغز قبل از این‌که آن‌ها آگاهانه تصمیم به انجام کاری بگیرند به ناگهان زیاد می‌شود. این امر نشان می‌دهد که تصمیم از ذهن ناخودآگاه نشئت می‌گیرد و سپس به حیطهٔ خودآگاه وارد می‌گردد. کلاکستون می‌نویسد "لیبت کشف کرد قصد حرکت حدود یک‌پنجم ثانیه قبل از آغاز حرکت پدید می‌آید؛ ولی موجی از افزایش فعالیت مغز، ظاهراً حدود یک‌سوم ثانیه قبل از قصد ظاهر می‌شود!"

این نشان می‌دهند که انتخاب‌های ما به شیوه آگانه و منطقی اخذ نمی‌گردند. بلکه از ذهن ناخودآگاه می‌جوشند و وقتی نهایتاً به سطح خودآگاه می‌آیند ما مالک آن‌ها می‌شویم."

این نشان می‌دهند که انتخاب‌های ما به شیوه آگانه و منطقی اخذ نمی‌گردند. بلکه از ذهن ناخودآگاه می‌جوشند و وقتی نهایتاً به سطح خودآگاه می‌آیند ما مالک آن‌ها می‌شویم."

«ظهور قصد در ناخودآگاه را نمی‌توان از طریق خودآگاه کنترل نمود. تنها در بخش پایانی آن یعنی عمل حرکتی آن را می‌توان آگاهانه کنترل کرد.» به‌عبارت‌دیگر هرچند که شاید به نظر بیاید انتخاب این کتاب از ذهن خودآگاهتان ناشی شده باشد؛ ولی درواقع مغز ابتدا پیغامی مبنی بر انتخاب آن ارسال کرده و بعد ذهن خودآگاه از آن قصد پیروی نموده است. چیزی شبیه به این در مغز گذشته: "این کتاب به نظر جالب می‌آید. بد نیست آن را بردارم. "می‌توانستید تصمیم بگیرید که آن را انتخاب نکنید که در این صورت منطقتان به شکل دیگری درمی‌آمد. ولی درهرحال نمی‌توانید منشأ آن پیغامی که شما را تحریک به برداشتن آن می‌نماید را در اختیار بگیرید."

«ظهور قصد در ناخودآگاه را نمی‌توان از طریق خودآگاه کنترل نمود. تنها در بخش پایانی آن یعنی عمل حرکتی آن را می‌توان آگاهانه کنترل کرد.» به‌عبارت‌دیگر هرچند که شاید به نظر بیاید انتخاب این کتاب از ذهن خودآگاهتان ناشی شده باشد؛ ولی درواقع مغز ابتدا پیغامی مبنی بر انتخاب آن ارسال کرده و بعد ذهن خودآگاه از آن قصد پیروی نموده است. چیزی شبیه به این در مغز گذشته: "این کتاب به نظر جالب می‌آید. بد نیست آن را بردارم. "می‌توانستید تصمیم بگیرید که آن را انتخاب نکنید که در این صورت منطقتان به شکل دیگری درمی‌آمد. ولی درهرحال نمی‌توانید منشأ آن پیغامی که شما را تحریک به برداشتن آن می‌نماید را در اختیار بگیرید."

باستانی" را در خود حفظ کرده است." میبل کاتز در کتاب کوتاهی به نام آسان‌ترین راه می‌نویسد: " هوئوپونوپونو فرایند استغفار، بخشش، توبه، تحول و دگرگونی است.

عقل به تنهایی نمی‌تواند این مشکلات را حل کند؛ چون عقل فقط مدیریت می‌نماید. مدیریت بر امور هم اصلاً به معنی حل آن‌ها نیست. می‌خواهید همه آن‌ها را رها کنید! وقتی هوئوپونوپونو را انجام می‌دهید الوهیت افکار دردناک را می‌گیرد و آن‌ها را خنثی یا پاک می‌سازد. شما افراد، مکان‌ها یا چیزها را پاک نمی‌نمایید؛ شما انرژی مربوط به افراد، مکان‌ها یا چیزها را خنثی می‌کنید. بنابراین اولین مرحلهٔ هوئوپونوپونو تصفیه آن انرژی است."

"در اینجا یک اتفاق فوق‌العاده به وقوع می‌پیوندد. آن انرژی نه‌فقط خنثی بلکه رها نیز می‌گردد؛ و لذا حالت جدیدی پدید می‌آید. این همان چیزی است که بودائی‌ها آن را خلأ می‌نامند. آخرین مرحله هم این است که باید بگذارید الوهیت بیاید و این خلأ را با نور پر سازد

دانشمند عصب‌شناسی به نام بنجامین لیبت در آزمایش معروفی با وصل دستگاه الکتروآنسفالوگرافی به عده‌ای نشان می‌دهد در مغز افراد چه اتفاقی می‌افتد. معلوم شد که فعالیت مغز قبل از این‌که آن‌ها آگاهانه تصمیم به انجام کاری بگیرند به ناگهان زیاد می‌شود. این امر نشان می‌دهد که تصمیم از ذهن ناخودآگاه نشئت می‌گیرد و سپس به حیطهٔ خودآگاه وارد می‌گردد. کلاکستون می‌نویسد "لیبت کشف کرد قصد حرکت حدود یک‌پنجم ثانیه قبل از آغاز حرکت پدید می‌آید؛ ولی موجی از افزایش فعالیت مغز، ظاهراً حدود یک‌سوم ثانیه قبل از قصد ظاهر می‌شود!"

این نشان می‌دهند که انتخاب‌های ما به شیوه آگانه و منطقی اخذ نمی‌گردند. بلکه از ذهن ناخودآگاه می‌جوشند و وقتی نهایتاً به سطح خودآگاه می‌آیند ما مالک آن‌ها می‌شویم."

«ظهور قصد در ناخودآگاه را نمی‌توان از طریق خودآگاه کنترل نمود. تنها در بخش پایانی آن یعنی عمل حرکتی آن را می‌توان آگاهانه کنترل کرد.» به‌عبارت‌دیگر هرچند که شاید به نظر بیاید انتخاب این کتاب از ذهن خودآگاهتان ناشی شده باشد؛ ولی درواقع مغز ابتدا پیغامی مبنی بر انتخاب آن ارسال کرده و بعد ذهن خودآگاه از آن قصد پیروی نموده است. چیزی شبیه به این در مغز گذشته: "این کتاب به نظر جالب می‌آید. بد نیست آن را بردارم. "می‌توانستید تصمیم بگیرید که آن را انتخاب نکنید که در این صورت منطقتان به شکل دیگری درمی‌آمد. ولی درهرحال نمی‌توانید منشأ آن پیغامی که شما را تحریک به برداشتن آن می‌نماید را در اختیار بگیرید."

عقل به تنهایی نمی‌تواند این مشکلات را حل کند؛ چون عقل فقط مدیریت می‌نماید. مدیریت بر امور هم اصلاً به معنی حل آن‌ها نیست. می‌خواهید همه آن‌ها را رها کنید! وقتی هوئوپونوپونو را انجام می‌دهید الوهیت افکار دردناک را می‌گیرد و آن‌ها را خنثی یا پاک می‌سازد. شما افراد، مکان‌ها یا چیزها را پاک نمی‌نمایید؛ شما انرژی مربوط به افراد، مکان‌ها یا چیزها را خنثی می‌کنید. بنابراین اولین مرحلهٔ هوئوپونوپونو تصفیه آن انرژی است."

"در اینجا یک اتفاق فوق‌العاده به وقوع می‌پیوندد. آن انرژی نه‌فقط خنثی بلکه رها نیز می‌گردد؛ و لذا حالت جدیدی پدید می‌آید. این همان چیزی است که بودائی‌ها آن را خلأ می‌نامند. آخرین مرحله هم این است که باید بگذارید الوهیت بیاید و این خلأ را با نور پر سازد

مناجاتش چیزی شبیه به این بوده است: "ای که در عین وحدت پدر و مادر هستی.... اگر من و خانواده‌ام، بستگانم یا اجدادم از ابتدای خلقت تا امروز، تو را با فکر، گفتار و کردار خود رنجانده‌ایم طلب بخشش می‌کنم.... بگذار با این کار همهٔ خاطرات منفی، موانع، انرژی‌ها و ارتعاشات پاک، خالص، رها و بریده شوند و این انرژی‌های ناخواسته به نور خالص مبدل گردند.... و این‌طور خواهد شد."